missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be

Groen Blad - April 2012

Bijvoegsel Nuntiuncula – nr. 672
donderdag 12 april 2012 door D.F. (Vertaling), G.Verbist, mafr.

Dialoog als missionaire houding, wat houdt dat in ?

(in Contactbrief, WP’s.Nederland – maart 2012)

Dialoog als missionaire prioriteit, gecombineerd met inzet voor gerechtigheid en vrede, is op de eerste plaats een houding, een geesteshouding, alvorens een methode te zijn.

Overal spreekt men van dialoog. Maar er is nog veel discussie over het WAT en HOE. Er moet voorzichtig mee worden omgegaan… vanuit de officiële kerk. Het laatste oecumenisch gebed te Assisi rond Benedictus XVI had heel wat voet in de aarde alvorens het zover was. De Paus had dit keer duidelijk zijn visie naar voren gebracht. In 1986, met Johannes-Paulus II had kardinaal Ratzinger er zich duidelijk tegen verklaard.

- Welke grondhouding is vereist voor ware dialoog met andere godsdiensten, maar ook met de wereld waarin wij nu leven? Hoe gaan wij om met secularisatie en met de ons omringende huidige cultuur?

Eén van de grondhoudingen is zeker te geloven in Gods liefdevolle aanwezigheid te midden van alle gebeurtenissen. God als Schepper blijft aanwezig te midden van zijn schepping . Het is aan ons om steeds weer op zoek te gaan naar sporen van God, vooral in al zijn mensen, ondanks alle grenzen van godsdienst, taal, ras en cultuur.

Ieder mens beleeft iets van Gods waarheid, goedheid, liefde en trouw. Niemand bezit de volle waarheid, ook wij niet christenen, en vooral wij katholieken. Noch Gods algehele goedheid, liefde en trouw. Wij zijn allemaal op zoek naar de volheid van leven, in waarheid, goedheid en liefde. Geduldig samen op weg, naar de volle ontplooiing van ons ware mens zijn.

- Dialoog is dan ook zich altijd te laten bevragen door anderen, door de ons omringende cultuur, door anders denkende en anders levende medemensen, vanuit hun cultuur, hun levenshouding. Dat vraagt dat wij openstaan voor kritiek , dat wij bewust zijn van onze eigen beperkingen. Dan pas mogen we ook de anderen bevragen, ja benaderen, en soms ons ongenoegen uiten… en zo samen groeien naar een nieuwe wereld, naar een nieuw mens zijn, zoals God die bedoeld heeft.

- Geen gemakkelijke weg, maar wij geloven en vertrouwen dat het de weg is naar volkomenheid. Het is een deelname – nu – aan Gods schepping, om die naar haar voltooiing te brengen, geleid door Gods geest.

“ Geef ons, Heer, een luisterend oor “ (Baruch 2, 16)
Jan Mol, mafr.
 

AVERROES

– Abu’l-Walid Muhammad ibn Ahmad ibn Rushd, beter bekend als Averroës, is geboren te Cordoba in 1126 (Andaloesië) en stierf te Marrakech (Marokko) in 1198. Hij was een islamitisch jurist, arts en filosoof. Grote kenner, universeel mens. Hij schreef veel boeken. Zijn moderniteit werd hem echter fataal: de autoriteiten beschuldigen hem als ’afvallige’ en hij wordt verbannen naar Marokko.

Enkele van zijn uitspraken...

  • De vrouwen hebben dezelfde uiterste doeleinden als de mannen… De Koran maakt alleen een onderscheid tussen degenen, mannen of vrouwen, die de Wet van God zoeken en degenen die er zich niet om bekommeren. Er bestaat geen andere hiërarchie tussen de menselijke wezens. Alleen jullie, de mannen, jullie beschouwen de vrouwen als planten, die men enkel zoekt voor hun vruchten: de voortplanting. En jullie maken ervan afgescheidenen, dienaressen… Dat zijn uw tradities: die hebben niets te maken met de islam.”
  • “De Profeet heeft ons geleerd dat er geen meer heilige oorlog bestaat dan de waarheid te zeggen aan een onrechtvaardige leider. De tiran is de meest slaafse van de mensen…. Hij is overgeleverd aan de passies van zijn hovelingen, aan de geweldplegingen omdat hij schrik heeft van zijn volk.”
  • Welke is de beste samenleving? “Die waarin elke vrouw, elk kind, elke man, al de middelen krijgt om al zijn mogelijkheden die God hem geschonken heeft te ontwikkelen. Het betreft hier geen theocratie, zoals bij de christenen van Europa, een religieuze macht die medeplichtig zou zijn met tirannen: God, zo zegt de Koran, heeft in de mens Zijn Geest ingeblazen. Die ademtocht, laten we die doen leven in elke mens! Een samenleving zal vrij en aangenaam zijn aan God, indien niemand zal handelen noch uit schrik voor de Prins of voor de hel, noch uit verlangen om beloond te worden zoals een hoveling of om het paradijs. En vooral wanneer niemand zal zeggen: dit is van mij.”
(teksten uitgegeven door Ph. De Briey, Louvain-la-Neuve)


 

Samen gezeten aan de tafel van God


 
Als wij vandaag samen aanzitten aan de tafel van de Vader, aan de tafel die Christus klaar gezet heeft waar alle mensen geroepen worden, als wij gezeten zijn aan de tafel van de zondaars, dan sterk door deze eenheid die door God gerealiseerd wordt, dan mogen we vooruitgaan op de weg van de verschillen waarvan de Geest zich bedient om een levende verbondenheid te vestigen en om aan elkeen toe te laten de gelijkaardigheid te vinden . We weten niet tot waar ons dat zal leiden. We weten niet wat God wil vandaag doen met dat religieuze pluralisme.

“Laten we de Geest zijn werk doen… het is zijn zaak: dat is wat ik de armoede noem.”

(volgens Christian de Chergé, monnik van Thibbirine)
 
  • « Niemand bezit de waarheid: iedereen is ernaar op zoek. Ik geloof dat er één God is, maar ik beweer niet die God te bezitten… Men kan God niet in bezit nemen. Men bezit de waarheid niet. Ik heb nood aan de waardheid van de anderen die haar zoeken. Dat is mijn ervaring bij het contact met duizenden Algerijnen met wie ik het bestaan deel en wier vragen ook mijn vragen zijn geworden.” (Mgr. Claverie)
G.Verbist, mafr.
van de GROEP RENCONTRE
 

Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 99 / 584364

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen België  De activiteit van de site opvolgen Dialoog   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.21 + AHUNTSIC

Creative Commons License