missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be

Armoede in Afrika

Band N°1 - 2013
maandag 25 maart 2013 door W. Trypsteen, M.Afr. , Webmaster

Armoede in Afrika houdt in dat je te weinig geld, voedsel en kleding hebt om van te leven, maar eigenlijk nog te veel hebt om dood te gaan. Het is een zaak op leven of dood. Mensen, die steeds te weinig eten doordat er niet genoeg voedsel is of doordat ze niet genoeg voedsel kunnen kopen, lijden aan ondervoeding. Door een tekort aan eiwitten in het voedsel, gaan mensen zich slap en moe voelen. Ze hebben dan geen zin meer in werken en leren. Uiteindelijk worden ze ziek. Wanneer kleine kinderen te weinig eiwitten krijgen, gaan hun groei en ontwikkeling langzamer. Hun hersenen kunnen worden beschadigd waardoor ze minder goed kunnen leren. Ook opgezwollen buikjes van kinderen ontstaan door eiwittekort.

In Afrika dreigen er meer dan 38 miljoen mensen te sterven aan armoede, tenminste als er niet snel wordt ingegrepen. De situatie is het ergst in het Zuiden en in de hoorn van Afrika. Met de hoorn van Afrika wordt Ethiopië en Eritrea bedoeld. Ethiopië heeft ongeveer 68 miljoen inwoners en er dreigen daar ongeveer 14,5 miljoen van te sterven aan armoede. Eritrea heeft ongeveer 6 miljoen inwoners en daar dreigen er 1 miljoen mensen te sterven van armoede.

 Er zijn heel veel oorzaken waarom er in Afrika armoede is.

- Door de droogte. Door het droge weer mislukken de oogsten. Voor veel mensen dreigt er dan hongersnood.

- Door de natuurlijke omstandigheden is er in Afrika heel veel grond ongeschikt voor de landbouw, omdat de bodem onvruchtbaar is of omdat er in het gebied weinig regen valt en de aarde door de erge hitte verschroeit.

-  Door het slechte bestuur. Een aantal regeringen heeft te weinig aandacht voor de gewone bevolking. Ze zorgen niet voor een goed wegennet, transsportmiddelen en voedselopslagplaatsen. Vaak is er wel voldoende voedsel, maar het kan dan niet naar de plekken gebracht worden waar het dringend nodig is.

- Ten slotte door de gevolgen van het kolonialisme. In het begin van de twintigste eeuw was bijna heel Afrika verdeeld tussen koloniale machten zoals: Groot-Brittannië, Spanje, Portugal, Frankrijk, Duitsland en Italië.

Na de tweede wereldoorlog ijverden steeds meer landen voor onafhankelijkheid. Steeds meer landen werden dan ook uiteindelijk onafhankelijk. Het lijkt er soms op dat Afrikaanse landen hun vrijheid hebben gebruikt ter zelfvernietiging. Algerije bv. is sinds hun onafhankelijkheid onophoudelijk in oorlog.

Veertig jaar geleden was Afrika al arm, maar niet armer dan grote delen in Azië en Zuid-Amerika. Intussen is de rest van de wereld beter ontwikkeld, terwijl Afrika politiek, sociaal en economisch achterbleef door geweld. De mensen in de Westerse wereld waar wij leven, proberen die armoede te bestrijden. Dit kan gebeuren door protesten. Veel mensen van een bepaalde strekking komen samen en gaan een plan maken. Ze kunnen gaan protesteren, grote demonstraties houden enzovoort. Zo probeert men de aandacht te trekken van de mensen en van de regeringen. Het is ook mogelijk een reclamecampagne te voeren; dit heeft als nadeel dat het veel geld kost en dat hebben ze nu juist nodig. Geld storten en collectes houden kunnen ook. Zo zijn er verschillende bewegingen, die opkomen voor armoede in Afrika zoals Unicef, Novib, Caritas en nog meer. Met projecten op het gebied van onderwijs, samenleving, gezondheid en zelfstandigheid maken we kansarme mensen weer kansrijk.

 Oorlogen, armoede en hongersnood.

In Afrika komen veel burgeroorlogen voor. Deze worden dikwijls veroorzaakt door politieke onrust, twisten en corrupte regeringen. In Tsjaad woedde jarenlang een burgeroorlog tussen het woestijnvolk, de Toeareg, gesteund door Libië en de boeren uit vruchtbaardere streken. Gevechten tussen Ndebele- en Shonastammen in Zimbabwe hebben aan vele duizenden mensen het leven gekost. De burgeroorlog in Rwanda tussen Hutu’s en Tutsi’s is een voorbeeld van een recente burgeroorlog, waarin meer dan 800.000 doden vielen te betreuren. Een gelijkaardige oorlog had plaats in de D.R.C. in de Ituristreek tussen Wahema en Walendu. Het gewapende conflict van de Toearegrebellen en hun strategische bondgenoten tegen de Malinese overheid is op dit ogenblik één van de hevigste en één van de gevaarlijkste in Afrika.

Ook hongersnood veroorzaakt veel ellende. Als de oogst tegenvalt, verhongeren er binnen een paar maanden duizenden of zelfs miljoenen mensen. Tegenvallende oogsten kunnen het gevolg zijn van waterschaarste, verwoestijning en klimaatveranderingen.

Veel industrielanden hebben belangen in de ontginning van grondstoffen in Afrika, variërend van koper, goud, diamanten, aardolie, koffie en nu coltan. De exploitatie van deze grondstoffen, alsook het bezit van de watervoorraden in gebieden met waterschaarste is oorzaak van conflicten.

 18 armste landen van Afrika 2012

  • 1. Democratische Republiek Congo

Het BBP [1] per hoofd van de bevolking: $ 348.

Niet te verwarren met de naburige republiek Congo (Brazzaville), is de D.R.C. één van de armste landen in de wereld sinds 2010. Tot 1997 stond dit land bekend als Zaïre. Deze Congo is het grootste land in de wereld, waar Frans gebruikt wordt als officiële taal. De bevolking van de D.R.C. telt 65 miljoen inwoners vs. 71 miljoen in Frankrijk. De tweede Congo-oorlog begin 1998 heeft het land verwoest. Deze oorlog, die minstens zeven buitenlandse legers telde is het dodelijkste conflict in de wereld sinds de tweede wereldoorlog – in 2008, de tweede Congo-oorlog en de nasleep daarvan had 5,4 miljoen mensen gedood.

  • 2. LIBERIA.

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 456.

Liberia is één van de weinige landen in Afrika, die niet gekoloniseerd werden door Europa. In plaats daarvan werd Liberia gesticht en gekoloniseerd door bevrijde slaven uit Amerika. Deze ex-slaven vormden de elite van het land en vestigden een regering, die erg lijkt op die van de Verenigde Staten van Amerika. In 1980 werd de president van Liberia omvergeworpen en een periode van instabiliteit en burgeroorlog volgde. Na de moord op honderdduizenden heeft het vredesakkoord van 2003 geleid tot democratische verkiezingen in 2005. Vandaag de dag wordt Liberia hersteld van de aanhoudende gevolgen van de burgeroorlog en de daarmee samenhangende economische ontwrichting, maar ongeveer 85% van de bevolking leeft met minder dan $ 1,00 per dag.

  • 3. ZIMBABWE.

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 487.

De regering van Zimbabwe heeft zijn grootste biljet van de bank: 1000.000.000.000.00 dollar uitgegeven in januari 2009. Door de hoge economische problemen is de levensverwachting van dit land Zimbabwe het laagste van de wereld nl. 37 jaar voor de mannen en 34 voor de vrouwen. Eén van de problemen van de vroege sterfgevallen is dat 21,1% van de bevolking leeft met hiv en aids . Er is geen verbetering in zicht bij deze gezondheidsproblemen.

Het kinderwelzijnsbeleid van de Zimbabwaanse overheid is wijdverspreid veroordeeld omdat het nagelaten heeft te zorgen voor de miljoenen weeskinderen in het land. De geschiedenis toont aan dat de landarbeiders weinig onderwijs kregen en de overheid heeft weinig gedaan om de situatie te verbeteren. Boerderij-werknemers, die werden uitgezet, terwijl ze een Anti-Retrovirale behandeling volgden, slagen er niet in om medicatie te krijgen en sterven te vroeg.

  • 4. BURUNDI

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 615.

Burundi staat bekend om zijn stammen- en burgeroorlogen. Burundi heeft ooit echt een rustige tijd gekend. Die nieuwe burgeroorlogen hebben als gevolg dat Burundi het vierde armste land ter wereld is.

Door haar geografische ligging heeft Burundi geen uitweg naar de zee; een slecht rechtssysteem en het gebrek aan economische vrijheid, een zeer beperkte toegang tot het onderwijs en de proliferatie van hiv en aids maken dat 80% van de Burundezen in armoede leven en volgens het Wereldvoedselprogramma lijden 57% van de kinderen onder de 5 jaar aan chronische ondervoeding. 93% van de Burundische inkomsten komen uit de verkoop van koffie.

  • 5. ERITREA

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 735.

Eritrea werd bezet door Italiaanse kolonisten in 1885 en bleef bezit van Italië tot 1941. Daarna werd het een Brits protectoraat. In 1991 werd het onafhankelijk.
Het land heeft het voordeel van het beheersen van de zeeroute. De economische omstandigheden van het huidige Eritrea zijn nog niet verbeterd. Het reële bruto binnenlandse product groeide gemiddeld 1,2% tussen 2005 en 2008. In 2009 werd de BBP-groei geschat op 2%. Volgens de organisaties van de mensenrechten worden duizenden onder zeer slechte omstandigheden opgesloten en wordt op grote schaal dwangarbeid toegepast.

  • 6. CENTRAAL AFRIKAANSE REPUBLIEK

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 768.

Spijts de aanzienlijke bodemschatten, uraniumreserves in Bakouma, ruwe olie, goud, diamanten, hout, waterkracht en goede landbouwgrond, blijft de C.A.R. een van de armste landen van de wereld. Diamanten vormen één van de belangrijkste exportproducten van de C.A.R. goed voor 40-55% van de inkomsten uit export. In 2010 rangschikt een rapport van de V.N. over de menselijke ontwikkeling, de C.A.R. onderaan de index. (159° op 162 landen) en het is onwaarschijnlijk dat de doelstellingen van het millennium zullen bereikt worden. De inkomst van de Centraal Afrikanen ligt op 1 dollar per dag en is licht gedaald tot 62%, maar het moet de helft van dat zijn om de doelstellingen van 2015 te bereiken.

  • 7. NIGER

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 771.

Met meer dan 80% van het land dat bestaat uit de gigantische woestijn van de Sahara, heeft Niger een bruto binnenlands product in Pariteit Purchasing Power (PPP), termen van een Amerikaanse studie, een van de laagste in Afrika. De armoede in Niger is verergerd door politieke instabiliteit, extreme kwetsbaarheid voor exogene (van buitenaf komende) schokken en de ongelijkheid, die meisjes, vrouwen en kinderen treft is buiten mate .

In januari 2000 strijdt de nieuw gekozen regering van Niger met ernstige financiële en economische problemen, waaronder een vrijwel geërfde lege schatkist en komt in aanmerking voor een betere vermindering van de schuldenlast volgens het programma van het internationaal monetair fonds (IMF) voor arme landen. Het Tsjaadmeer tussen Kameroen, Niger, Nigeria en Tsjaad zelf was ooit 25.000 km² groot, maar daar is nu amper een tiende van over. Nu is de atmosfeer van wanhoop bijna tastbaar. De belangrijkste oorzaken van het opdrogen van het Tsjaadmeer zijn klimaatverandering, verwoestijning en het voortdurend afleiden van water uit de rivieren, die het meer voeden, zegt Paul Ghogomou van de universiteit van Yaounde in Kameroen.

  • 8. SIERRA LEONE

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 849.

Een West-Afrikaans land met Engels als officiële taal, werpt Sierra Leone zich op de mijnbouw , vooral diamanten voor zijn economische basis en de thuisbasis van de op twee na grootste natuurlijke haven in de wereld, waar schepen van over heel de wereld aankomen op de beroemde ligplaats Queen Freetown’s Elisabeth II Quay. Het behoort tot de top diamant producerende landen in de wereld. Minerale export blijft de belangrijkste buitenlandse valuta verdiener. S.L. is ook een van de grootste producenten van titanium en bauxiet , en een belangrijk producent van goud .

Ondanks deze natuurlijke rijkdom leeft 70% van de bevolking in armoede. Als je de film “Blood Diamond” gezien hebt, dan moet je weten dat het gebaseerd is op Sierra Leone.

  • 9. MALAWI

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 860.

Malawi heeft een van de laagste inkomens per hoofd van de wereld, met 53% (2004) leeft het onder de armoedegrens. In december 2000 is het IMF gestopt met toelagen te geven als gevolg van corruptie en vele individuele investeerders. Daaruit volgde een daling van bijna 80% van het voorziene budget voor ontwikkeling. In het jaar 2006 werd Malawi vrijgesteld van een zware schuldenlast. Een Amerikaanse studie voorzag in december 2007 dat Malawi met financiële steun, binnen afzienbare tijd, de millenniumdoelstellingen zou kunnen halen. De landbouw staat in voor 35% van het BBP, de industrie voor 19% en andere diensten voor de overige 46%. Bovendien hebben sommige tegenslagen zich voorgedaan en Malawi heeft een deel van haar vermogen verloren om de invoer te kunnen betalen met als gevolg het ontbreken van vreemde valuta, daar de investeringen daalden met 23% in 2009.

  • 10. TOGO

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 899.

De kleine sub-Saharische economie lijdt onder de zwakke economische groei en is sterk afhankelijk van zowel de commerciële als van de private landbouw, die werkgelegenheid voorziet aan een aanzienlijk deel van de bevolking. Cacao, Koffie en Katoen bedragen ongeveer 40% van de exportopbrengsten. Katoen zorgt voor de belangrijkste inkomsten. Togo is een van ’s werelds grootste producenten van fosfaat . Ongeveer de helft van de bevolking leeft onder de internationale armoedegrens van 1,25 U.S. dollar per dag.

  • 11. MADAGASCAR

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 934.

Madagascar heeft als steunpilaar van groei, zijn toerisme, landbouw en winningsindustrieën. Ongeveer 69% van de bevolking leeft onder de internationale armoedegrens: drempel van één dollar per dag. De landbouwsector vormde 29% van het BBP in 2011, terwijl de productie van grondstoffen 15% van het BBP. Het toerisme daalde meer dan 50% in 2009 ten opzichte van het voorgaande jaar. Veel beleggers zijn op hun hoede voor de invoer wegens onzekere investerings-situaties.

  • 12. GUINEA

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 1.083.

Guinea heeft ook diamanten, goud en andere metalen . Het land heeft een groot potentieel voor hydro-elektrische energie. Bauxiet en Aluminium zijn op dit moment de enige exportproducten. Slechte ontwikkelde infrastructuur en welig tierende corruptie blijven obstakels om Guinea voor te stellen aan grootschalige investeringsprojecten. De landbouw stelt 80% van de beroepsbevolking van het land te werk. Onder de Franse heerschappij en aan het begin van de onafhankelijkheid was Guinea een belangrijke uitvoerder van bananen, ananas, koffie, pindanoten en palmolie. Sinds de onafhankelijkheid tot aan de presidentsverkiezingen van 2010 werd Guinea geregeerd door een aantal aristocratische heersers, die er toe hebben bijgedragen om van Guinea een van de armste landen ter wereld te maken.

  • 13. MOZAMBIQUE

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 1.085.

Een van de armste en meest onderontwikkelde landen in de wereld. 75% van de bevolking houdt zich bezig met kleinschalige landbouw, die nog steeds lijdt aan ontoereikende infrastructuur, commerciële netwerken en investeringen. Het minimum en wettelijk salaris is ongeveer $ 60 per maand.

  • 14. ETHIOPIE

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 1.093.

Ethiopië lijdt aan armoede en slechte hygiëne. In de hoofdstad Addis Abeba woont 55% van de bevolking in sloppenwijken. Ondanks de snelle groei in de afgelopen jaren is het BBP per hoofd van de bevolking een van de laagste in de wereld en de economie wordt geconfronteerd met een aantal ernstige structurele problemen. De economie van Ethiopië is gebaseerd op landbouw, die goed is voor 41% van het BBP en 85% van de totale werkgelegenheid. De productiviteit van de landbouw blijft laag, de sector kampt met slechte teeltmethoden en frequente droogte. Ethiopië werd in 1935 door Italië aangevallen en werd verslagen in 1936. In 1941 werd Ethiopië door de Britten op de Italianen veroverd en werd dan weer onafhankelijk. Ethiopië ligt tussen de evenaar en de Steenbokskeerkring. Ongeveer 45% van de bevolking is aanhanger van de Islam. 35% is koptisch Christen en 10% hangt een traditionele religie aan. Er worden meer dan 70 talen gesproken en 200 dialecten. Er wonen bijna 75 miljoen mensen. De levensverwachting is 47,9 jaar voor de mannen en 50,2 jaar voor de vrouwen. De plantengroei is buitengewoon divers. De bloementeelt is er ferm in opkomst en Ethiopië is de derde grootste toeleverancier van de Nederlandse bloemveilingen geworden.

  • 15. MALI

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 1.128.

Een 50% van de bevolking leeft onder de internationale armoedegrens van $ 1,25 per dag. Mali is een van de armste landen van de wereld. Sommige van zijn natuurlijke rijkdommen zijn goud, uranium, vee en zout . Mali blijft afhankelijk van buitenlandse hulp. De economische activiteit is grotendeels beperkt tot het rivierengebied bevloeid door de rivier de Niger en ongeveer 65% van het landoppervlak bestaat uit woestijn of halfwoestijn.

Mali ervaart een economische groei van ongeveer 5% per jaar tussen 1996-2010. De regering voltooide in 2011 een uitgebreid kredietfaciliteit van het IMF programma dat heeft bijgedragen om de economie te laten groeien, te diversifiëren en het aantrekken van buitenlandse investeringen. Getuigen die sinds 8 januari 2013 telefonisch werden geïnterviewd door medewerkers van Human Rights Watch - toen de vijandelijkheden tussen islamitische groeperingen en het Malinese regeringsleger hervatten – beschreven dat ze veel kindsoldaten, sommigen amper 12 jaar oud, actief zagen deelnemen aan de gevechten aan de kant van de rebellen. Getuigen zeiden ook dat kinderen sommige controleposten bemanden in gebieden die onder de Franse luchtbombardementen vallen of die zich nabij actieve gevechtszones bevinden.

  • 16. GUINEE-BISSAU

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 1.144.

De legale economie van Guinee-Bissau hangt vooral af van de landbouw en de visserij , maar de illegale handel in verdovende middelen is waarschijnlijk de meest lucratieve handel. 60% van de bevolking leeft onder de armoedegrens; drugshandelaren, gevestigd in Latijns-Amerika gebruiken Guinee-Bissau, samen met een aantal naburige West-Afrikaanse landen, als tussenpunt om cocaïne naar Europa te brengen. De regering en het leger deden er bijna niets aan om de drugshandel te stoppen.

  • 17. COMOREN

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 1.232.

Dit land bestaat uit drie eilanden met snel groeiende bevolking en weinig natuurlijke hulpbronnen. Met ingang van 2008 leeft ongeveer 50% van de bevolking onder de internationale armoedegrens van 1,25 dollar per dag als gevolg van een groot aantal staatsgrepen sinds de onafhankelijkheid in 1975.

  • 18. UGANDA

Het BBP per hoofd van de bevolking: $ 1.317.

Uganda is een van de armste landen ter wereld. 37,7% van de bevolking leeft van minder dan 1,25 dollar per dag. Uganda heeft aanzienlijke natuurlijke hulpbronnen met inbegrip van vruchtbare grond, regelmatige neerslag, kleine deposito’s van koper, goud en andere mineralen en onlangs ontdekte olie . Ondanks de enorme vooruitgang van het verminderen van de landelijke armoede van 56% van de bevolking in 1992 tot 31% in 2005, blijft armoede diep geworteld in de landelijke gebieden van het land, die de thuisbasis is van meer dan 85% van de Ugandezen.

Willy Trypsteen, M.Afr.
 

[1Bruto Binnenlands Product


Trefwoorden

Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 6469 / 590454

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Afrika   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.21 + AHUNTSIC

Creative Commons License