missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Europa

De begeleiding van vluchtelingen
De hoop van een belofte

Famille Mission N°1 - 2013
woensdag 3 april 2013 door D.F. (Vertaling), Webmaster

Afghaanse vluchtelingen

“Ik heb onlangs Afghanistan verlaten. Ik ben een asielaanvrager. Ik heb mijn vrouw moeten verlaten en mijn familieleden..

Ik ben een landbouwer en veefokker, maar heel mijn kudde werd meegenomen door de Talibans. Ikzelf, werd verplicht me bij hen aan te sluiten. Gedurende een bombardement, werd ik gekwetst en heb ik aan hun troepen kunnen ontsnappen. Ik ben terug naar huis gegaan, maar ik kon er niet blijven. Ik heb Afghanistan verlaten en ik ben naar Engeland gegaan. Na enkele weken, werd ik door de politie aangehouden die me naar Griekenland stuurde, want daar hadden ze mijn afdrukken genomen. Ik werd in de gevangenis gezet gedurende verschillende weken. Vervolgens, stond ik op straat en trachtte ik te overleven. Bij mijn aankomst in Frankrijk, bevond ik me weer op straat, totdat ik opgevangen werd door het netwerk ‘Welcome’. Ik hoop asiel te kunnen verkrijgen en mijn familie terug te zien. Ik heb helemaal geen nieuws over hen sinds mijn vertrek. Ik zie geen mogelijkheid om met hen in contact te komen. Ik mis hen echt veel.”

Getuigenis van een Witte Zuster

“Er is zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u ben allen één in Christus Jezus.” (Ga 3,28).

Het is met deze overtuiging dat ik me vorig jaar heb ingezet in het project ‘Welcome’ van de JRS [1], als voogdes van asielzoekers. Het project ‘Welcome’, ontstaan in 2009, is een netwerk van families en gemeenschappen die de vluchtelingen opvangen die reeds begonnen zijn met de procedure om asiel aan te vragen. De asielaanvrager verblijft bij een familie gedurende twee weken tot twee maanden. Daarna, verandert hij van ontvangstplaats. Deze opvang is tijdelijk om de persoon te helpen op adem te komen, zichzelf terug te vinden, totdat hij zijn eigen verblijf vindt of er een krijgt van de Staat. De asielaanvragers, die door het project ‘Welcome’ worden opgevangen, worden naar ons gezonden door een andere organisme of andere personen die zich voor dezelfde zaak inzetten.

Er wordt prioriteit verleend aan de zwakste mensen, dit jaar, in grote meerderheid, aan jonge Afghanen die nog geen gemeenschap hebben die hen kan helpen. Het is de bedoeling van het project te beantwoorden aan precieze noden van de vluchtelingen en wederzijdse vertrouwensrelaties op te bouwen tussen degenen die opgevangen worden en degenen die hen opvangen. De wederzijdse communicatie en de samenwerking van allen is een peiler van het netwerk. Regelmatige ontmoetingen van de verschillende partners van het netwerk laten een betere samenwerking toe. De vluchtelingen worden regelmatig begeleid door een “voogd” . Het gaat hier om een ontmoeting van luisteren, van steunen, van begeleiden en een tijd van samenhorigheid, en dit gratis. De voogd maakt ook de band tussen het ontvangend gezin en de verantwoordelijken van het netwerk, aan wie zij rekenschap moeten geven van de begeleiding. Dat is mijn rol. Zo, ontdek ik niet alleen de wereld van de vluchtelingen, maar ook Franse gezinnen, parochies, personen die zich zonder te rekenen inzetten voor het gemeenschappelijk welzijn. Vanaf het begin, heb ik drie Afghanen begeleid die een asielaanvraag deden bij de OFPRA  [2]. Nu heeft men mij een andere persoon toevertrouwd.

Nochtans, behoud ik de band met de anderen die, sinds deze zomer, ten laste werden genomen door de Staat. De asielaanvrager is een persoon die zijn land heeft moeten verlaten omdat hij zich bedreigd voelde in zijn leven en zijn vrijheid omwille van de oorlog, van politieke of religieuze achtervolgingen, enz. Eens hij een aanvraag heeft ingediend bij de OFPRA, heeft hij recht een minimale bescherming van de Staat die hem ontvangt, in afwachting dat zijn aanvraag onderzocht wordt, volgens de Europese overeenkomsten. Hij moet dus over gunstige voorwaarden beschikken om zijn aanvraag voor te stellen. Ongelukkig genoeg zijn er, om verschillende redenen, voldoende middelen om hen allen op een waardige manier op te vangen.

Dan, is het de straat die hen opvangt, in het “beloofde land” van het Westen. Vandaag ontvangt Frankrijk vele vluchtelingen uit Syrië. Het traject van hun land naar het onze staat bekend om de gewelddadigheid ervan en de levensrisico’s die men loopt.

De onveiligheid, de honger, de koude, de psychologische druk, het niet kennen van de taal, zijn hun dagelijkse kwalen. Maar, op de eerste plaats, “is de politieke vluchteling een persoon, met zijn waardigheid, met al zijn rechten. Deze moeten hem toegekend worden; zij zijn niet weggevallen door het feit dat de banneling in zijn land, vervallen verklaard werd van zijn politieke en burgerrechten” zoals Paulus VI het zei. In deze situatie, zonder een broederlijke aanwezigheid, is het gemakkelijk weg te zinken in een op zichzelf terugplooien, in drugs, houdingen die naar misbruiken tegen de wet leiden. De minderjarigen zijn kwetsbaar. En nochtans, ik zie dat er hier in Parijs een solidariteit is van mensen van goede wil die de vluchtelingen ter hulp komen. De infrastructuren van de stad zijn zo gemaakt dat de meeste arme mensen ertoe komen in hun belangrijkste noden te voorzien. Het is hier op deze breuklijn dat de begeleiding beleefd wordt. Ik beleef die met een hoop : dat deze plaats een plaats wordt waar een nieuwe zin naar boven komt, waar mensen toegang vinden voor nieuwe vertrekpunten dankzij de andere.

De relatie van voogdijschap mag niet gebaseerd zijn op een relatie van afhankelijkheid. Want, als de begeleiding zich tot doel stelt dat de asielaanvrager het opnemen van het levenslast op zichzelf legt, dan komt het er op de eerste plaats op aan situaties en bewustwordingen op te wekken waarin de begeleide zijn bekwaamheid uitdrukt om zelf de dingen te doen. Men moet hem brengen tot een groter zelfvertrouwen in deze situatie van onveiligheid. Men moet hem toelaten zich helemaal uit te spreken, ondanks de moeilijkheden, zijn aanstaande ontspanningsdagen te kiezen, treinbiljetten te kopen, zijn weigering te aanvaarden en aanwezig te zijn als hij terugkomt. Dat veronderstelt een “aanpassing aan de andere. (…) De andere ontdekken, luisteren naar de andere, zich zo laten vormen door de andere. Dat wil niet zeggen zijn eigenheid verliezen, zijn waarden miskennen. Dat wil wel zeggen een opvatting hebben van een meerzijdige menselijkheid, die niet exclusief is. Men bezit de waarheid niet, en ik heb nood aan de waarheid van de anderen.”

Door de juiste betrekking van voogd, die wortelt in de begeleiding zelf van de mens door God, kan de begeleiding een plaats worden waar de persoon de kracht vindt om vooruit te gaan en zijn leven op te bouwen, want elke mens moet zijn leven uitvinden, “ter wereld komen” en deze doen komen door te werken, om “zich een thuis te maken”. De begeleiding laat de voogd niet onverschillig. Het is een plaats van dienstbaarheid, maar ook van ontvankelijkheid. Het is een plaats van verplaatsing en van openheid voor de anderen die het nieuwe aanschijn van God weerspiegelt, dat eerder ongekend was. De begeleiding opent ons voor een nieuwe wereldcultuur, voor een andere werkelijkheid van de wereld, voor onze stad, maar ook voor onze eigen werkelijkheid, voor wat we zijn. Uiteindelijk kan dit een plaats zijn van broederlijke en gratuite betrekkingen, draagsters van een belofte.

 
Celina Natanek
MZOLA
</div
JESUIT REFUGEE SERVICE BELGIUM v.z.w.d.
Maurice Liétardstraat 31/9B - 1150 Brussel
   

[1Jesuit Refugee Service (JRS)) is een internationale katholieke organisatie. Zij heeft als zending de vluchtelingen te begeleiden, te dienen en te verdedigen. Het project ‘Welcome’ is ontstaan in 2009, in de schoot van de JRS. Het is een netwerk van families en gemeenschappen die, voor een beperkte tijd, de vluchtelingen op te vangen die reeds bezig zijn met een procedure van asielaanvraag. Het doel van het project bestaat erin te beantwoorden aan duidelijke noden van de vluchtelingen, wederzijdse vertrouwensrelaties te scheppen tussen de onthaalde en de onthalenden. De vluchteling wordt regelmatig begeleid door een “voogd”. Het gaat hier om een ontmoeting van luisterbereidheid, van steun, van begeleiding en van tijd van samenhorigheid, gratis.
JESUIT REFUGEE SERVICE BELGIUM v.z.w.d.
Maurice Liétardstraat 31/9B – 1150 Brussel

[2L’OFPRA, Office Français de Protection des Réfugiés et Apatrides.


Trefwoorden

Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 149 / 647056

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen België  De activiteit van de site opvolgen Migranten   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.26 + AHUNTSIC

Creative Commons License