missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Rwanda

Is God weer aanwezig in Rwanda?
Wie verstaat er iets van met zijn gewoon verstand?

Band 3/4 - 2013
donderdag 10 oktober 2013 door Webmaster

Het is al 19 jaar geleden dat er een volkerenmoord gebeurde op klaarlichte dag in Rwanda.

Paus Johannes Paulus II sprak als eerste dat vervloekte woord uit en toen werd dat gemeengoed, iedereen sprak over volkerenmoord. In zo een katholiek land bleek dit onvoorstelbaar, niet te verklaren. Was God dan toch niet aanwezig in dat katholiek land? Maar de geschiedenis gaat verder, alle Rwandezen willen leven, beter leven ook al vielen in alle groepen veel doden. Kerk en Staat, politiek en geloof, iedereen is er van overtuigd dat wegen van verzoening mogelijk zijn. En er zijn veel inspanningen om „het” bespreekbaar te maken op zijn manier en met zijn methode. Ondertussen is al een nieuwe generatie jongeren aan de universiteit begonnen. Zij waren toen nog niet geboren.

Kerkmensen en families probeerden om samen te leven en dat was niet zo gemakkelijk en evident. Je kinderen te laten lopen en eten bij de buren die je niet kent; een hand toesteken in de duizenden families waar pa en ma niet meer bij de levenden zijn omwille van die volkerenmoord; gevangenen en zieken opzoeken; schoolgeld betalen voor kinderen die zo maar rondlopen gewoon om ze te helpen; huwelijken ondersteunen en sympathiseren met hun geluk ook als zij van een andere streek of leefgroep komen; samen feesten bij een eerste communie of vormsel; het regenwater in dat bergland elders afvoeren en niet door het huis van je buur laten stromen,...

GELOVEN is toch overal in de wereld een werkwoord.

In dezelfde tijdspanne werden meer dan 500 priesters gewijd! In 2013 alléén waren er dat meer dan 50 waarbij Gilbert Rukundo onze zwarte Rwandese witte pater; (in 2011 waren er 2 nieuwe jonge witte paters en in 2012 nog eentje).

In november 2012 werden de Taizé-dagen (Pelgrimstocht van vertrouwen op de aarde) georganiseerd in Kigali. De Broeders van Taizé hadden sinds 2000 contact genomen met het gouvernement, de stad Kigali, het bisdom Kigali en alle parochies en ook met verschillende protestantse kerken.

„Samen wegen zoeken voor hoop”. Oecumenisch en internationaal.

„Verenigd in Christus” vreugde, dans en liederen zoals voor de JMJ in Brazilië.

De Zuid Soedanezen deden er verschillende dagen over met bussen om in Kigali te geraken; Congolezen kwamen uit de oorlogszone, anderen kwamen uit Chad, Ethiopië, Kenya, Burkina Faso.. en in Afrika zijn de reismogelijkheden niet zoals in België! Ze logeerden allen in Rwandese families voor enkele dagen. De groep van 250 jonge Congolezen (tussen 20 en 30 jaar) werd ondergebracht voor de nacht en het morgenontbijt in de parochie Cyahafi van de Missionarissen van Afrika (Witte Paters). Gewoon maar hartelijk en dan wordt er nog samen gebeden in die families. Maar die Congolezen vergaten niet het oorlogsgeweld in hun eigenstreek...van Goma in het oosten van Congo. Zij zullen die ontmoeting nooit meer vergeten want zij was echt.

Ook voor alle mensen in Kigali was die Taizé-ontmoeting een openbaring: samenleven is mogelijk en de jeugd wil „leven”. Een wenk voor de ouderen.

Een oogwenk van God-Imana.


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 129 / 591035

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Afrika  De activiteit van de site opvolgen Rwanda   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.21 + AHUNTSIC

Creative Commons License