missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Document

Als voorbereiding op de Synode over het gezin
(Rome 5 - 19 Oktober 2014)

vrijdag 14 maart 2014 door D.F. (Vertaling), Webmaster
  Ziehier een commentaar van Philippe Bacq, Belgische theoloog, op de vragenlijst in verband met de Synode.

Philippe Bacq is een Belgische pater jezuïet die les geeft in het Lumen Vitae Centrum, verantwoordelijk in Brussel voor de vorming voor pastoraal en catechese. Hij heeft het begrip van de pastoraal van leven verwekken getheoretiseerd, een leven en een actie gefundeerd op het Evangelie, die aan God toelaten de mens te verwekken tot zijn eigen leven.

  2. De openheid van de echtgenoten voor het leven

Kennen de koppels de leer van Humanae Vitae ? De oudere katholieken en de meerderheid van de pastores weten er maar één ding over : het verbod van contraceptieve middelen die niet natuurlijk genoemd worden. De meer positieve ontwikkelingen over de antropologie van het huwelijk worden totaal miskend… Dit duidt op de moeilijkheid van het Leergezag om de positieve aspecten van zijn boodschap mee te delen. Treden de christenen deze leer bij ? De meesten onder hen aanvaarden deze niet meer. Dikwijls zelfs, verwijten zij de Kerk hen ten onrechte te hebben geculpabiliseerd op dit gebied. Sommigen zeggen, met een puntje agressiviteit: “waarom voelt het Leergezag zozeer de nood om in onze slaapkamer binnen te treden ? We zijn groot genoeg om te weten wat er goed is voor ons !” De jongeren van hun kant, vallen uit de lucht wanneer men hen over Humanae Vitae spreekt. Om welke redenen heeft de meerderheid van de christenen afstand genomen in verband met deze leer ?

De koppels beleven hun seksualiteit en volgen hierbij het eerste princiep van de natuurwet : zij trachten, op dit gebied zoals in al de andere, voor elkaar voorzienigheid te zijn. Staan zij open voor het leven ? Fundamenteel ja, maar de concrete situaties zijn eindeloos verschillend; vandaag zijn de pastores in het nauw gebracht tot een handgenaaide pastoraal… Men kan nochtans een zeer algemeen schema tekenen: helemaal in het begin, vooraleer te trouwen, leven de jongeren een tijdlang samen en verenigen zich seksueel zonder het leven te schenken: zij verlangen vooral elkaar goed te kennen; toen ze zich de één naar de andere aangetrokken voelden, vragen zij zich af of ze ook op dat gebied tot een harmonie kunnen komen. Zij tonen zich vooral zeer “voorzichtig”: het belangrijk aantal echtscheidingen in hun omgeving overtuigt hen van de gegrondheid van hun beslissing. Maar in hun ogen, heeft dat niets te maken met het concubinaat ad experimentum waarover de lijst van kwesties het heeft ! Dan komt het moment om zich definitief te engageren tegenover elkaar met het verlangen kinderen ter wereld te brengen. Na twee, drie, vier geboortes, bewust en vrij, openen zij zich niet meer voor het leven: zij gebruiken dan de seksuele relaties allen voor hun wederzijds welzijn. Het past hier op te merken: in onze tijd leeft men heel wat langer dan in de tijd van Sint Tomas en, in onze streken, is de kindersterfte bijna onbestaande, wat het ritme van de seksuele relaties tussen de partners van een koppel aanzienlijk verandert !

Om de geboortes te regelen, gebruiken de koppels technische middelen die meer aangepast zijn aan hun concrete situatie. Zo handelen lijkt hen helemaal “natuurlijk”; ze beslissen samen, in wederzijds respect, wat er “goed” is voor hen.

De theoloog stelt zich dan de vraag: hebben zij helemaal ongelijk ? Volgens de leer van Humanae Vitae, moet het koppel, dat geen kind wenst, het “natuurlijke” seksuele ritme van de vrouw volgen. Het woord “natuur” neemt hier een biologische betekenis aan; het criterium is niet meer het eerste princiep van de “natuurwet”: “voorzienigheid zijn voor zichzelf en voor de andere”; men onderwerpt dit eerste princiep aan een ander gebod, dat minder fundamenteel is en dat er normaal zou moeten uit voortvloeien. Is er daar geen inversie van die “orde” van waarden die Sint Thomas wilde ?

Dat is één van de grootste moeilijkheden van de manier om de natuurwet voor te stellen op het gebied van de seksualiteit. Nu eens wordt het woord “natuur” gebruikt in zijn eerste betekenis: voorzienigheid zijn de één voor de ander; dan weer in een afgeleide betekenis: hier, het biologisch ritme van de seksualiteit van de vrouw volgen; men ziet de band niet tussen deze twee aspecten van de “natuur”. Bij heel wat koppels, betekent “voorzienigheid zijn” voor de echtgenote en de familiemoeder, die reeds verschillende kinderen ter wereld bracht, precies de meest zekere middelen gebruiken opdat zij zich zou kunnen verenigen met haar echtgenoot zonder een nieuwe geboorte te vrezen. Ongetwijfeld, er zijn methodes die men “natuurlijk” noemt om de seksualiteit te beheren, maar in heel wat gevallen, zijn deze niet betrouwbaar en kunnen ze niet toegepast worden zonder een stijging van de stress voor het echtpaar. Het is een kwestie van “voorzichtigheid”, zo belangrijk in moraal, zoals de internationale theologische Commissie eraan herinnert, in een andere context [6]. Als een bepaald begrijpen van de natuurwet zou ingaan tegen het gemeenschappelijk gezond verstand, is het niet deze manier van haar te begrijpen die men best zou veranderen ?

De kwestie is des te zwaarder sinds onze manier van de seksualiteit op te vatten geëvolueerd is sinds de tijd van Sint Thomas. We snijden dit punt aan en beschouwen nu “de verenigingen van personen van hetzelfde geslacht”.

[6§ 56-58


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 434 / 947780

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen België  De activiteit van de site opvolgen Hedendaags geloof   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.28 + AHUNTSIC

Creative Commons License