missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Afrika

Recht en onrecht van het Afrikaanse kind

Band 4/4 - 2014
donderdag 18 december 2014 door W. Trypsteen, M.Afr.
Het Afrikaans Charter van de rechten en het welzijn van het kind werd goed gekeurd in juli 1990 door de O.U.A. (De eenheidsorganisatie van Afrika) en brengt in herinnering dat ”het kind een enige en bevoorrechte plaats heeft in de Afrikaanse gemeenschap”. Dit charter zet dan een serie normen op een rij, waarvan sommige zeer vooruitstrevende veel verder gaan dan wat de eisen zijn van de conventie van de kinderrechten, door de UNO aangenomen in 1990. Het kind is daardoor in het hart van wat op het spel staat en van de voorschriften van vrede, ontwikkeling en vooruitgang. De verklaring van de kinderrechten herinnert er aan dat “de kinderen de opbouwers zijn van de naties van morgen en de dragers van de toekomstige vooruitzichten” en zij verklaart de noodzakelijkheid en “de spoed om de regionale initiatieven te beginnen voor het welzijn van het kind”.

Niet gehouden beloften

De laatste 10 jaren van de 20° eeuw moesten dus een diplomatisch, juridisch en politiek engagement geweest zijn ten voordele van de kinderen. Ongelukkiglijk wachten de meeste Afrikaanse kinderen op het waarmaken van deze heerlijke vooruitzichten in hun dagelijks leven. Vanwaar komt deze mislukking? Eerste en vooral door het gebrek aan eerlijkheid bij de meeste Afrikaanse leiders, die niet genoeg politieke wil hadden. Maar zeker ook de mislukking van het sociaal en economisch beleid voor ontwikkeling - verergerd door een combinatie van factoren, gelinkt aan gemis van democratie en aan verval van staatsmacht, alsook aan hardnekkige gewapende conflicten.

De economische miserie

De kinderen zijn de eerste slachtoffers van de ernstige economische problemen, die Afrika kent sinds jaren, zodat zij een klasse vormen van “aan hun lot overgelaten te zijn”, zonder hulp en zonder uitzicht. Alzo zijn er hoe langer hoe meer kinderen, die verplicht zijn zichzelf te beredderen om te overleven.

Het werk is de enige overlevingskans van die kinderen in Afrika. In Ivoorkust erkent het gouvernement dat de verarming van de families de ouders er toe aanzet hun kinderen tot te laten iets te verdienen door werk. Wat meer is, in de grote stadcentra bestaat er een toevallige prostitutie onder de mom van rondtrekkende verkoopsters, kindermeiden en bedienden, maar ook een professionele prostitutie onder leiding van een misdadig netwerk, naast en buiten de wet.

Een nieuwe slavernij

De meeste kinderen worden als arbeidskracht gebruikt in de grote industriële plantages van West– en Centraal Afrika. Dit drama deed enkele onderzoeken beweren dat “de slavernij en de slavenhandel in Afrika nog bestaan, maar nu zijn de slavendrijvers de Afrikanen zelf en hun goederen zijn de Afrikaanse kinderen. Ieder jaar worden er zo een 200.00 kinderen uit de armste streken verkocht als slaven”.

Het Afrikaanse kind is tweemaal slachtoffer, eerste van een toenemende economische crisis en dan van een vreselijke terugkeer van de hardwerkende neger”. “het wordt een koloniale waar” zeer gezocht door de hele wereld voor economische of seksuele doeleinden. In Europa, in Frankrijk, is er een toename van prostitutie door minderjarigen uit het buitenland, vooral uit Afrika.

IN DE GEVANGENISSEN

Het gaat hier om de verhouding van het kind tot het geweld. Want de vraag van het strafrecht en de rechten van het kind gedurende de oorlog en de vredestijd blijft open. Over het algemeens missen de Afrikaanse staten een juridisch kader en een institutionele hoedanigheid in dat domein.

Beroofd van hun vrijheid zijn bijna al die kinderen geschokt door hun aanhouding en zijn gevolgen. Geweld en slechte behandelingen in de politieposten, op het tribunaal en in de gevangenis. Daar verdragen zij honger en dorst, druk en vernedering. De gekwetsten en zieken worden niet verzorgd. In het commissariaat en in de gevangenis zitten ze samen met volwassenen, die soms gevaarlijke bandieten zijn en de wet van de sterkste doen voelen, want de kinderen moeten hen dienen, karweitjes opknappen en hun seksuele driften bevredigen. Hun families zijn uitzonderlijk op de hoogte van hun aanhouding en als ze het vernemen verwerpen ze meestal deze kinderen, die de eer van de familie hebben aangetast. Misbruikt en aan hun lot overgelaten ook door de rechtbank, die hun dossier niet behandelt. Deze kinderen zijn gedompeld in angst en zonder hoop en zonder toekomst en verkommeren in ongezonde gevangenissen.

Hypothetische Toekomst

De draagwijdte van de ellende van de kinderen is zodanig dat de afstand tussen de werkelijkheid en de regels van de rechten enorm groot is. Als de landen de juridische instrumenten voor de bescherming van de rechten van het kind aanvaarden, moeten ze ook zorgen voor engagementen, waaruit internationale verplichtingen voortkomen. Als het gaat over de conventie van de kinderrechten, dan moeten de deelstaten, niet alleen “de rechten opgesomd in de huidige conventie respecteren, maar ook die rechten garanderen voor ieder kind aan hun autoriteit toevertrouwd”. (art. 2)

Het Afrikaanse continent gaat toch verder naast die normen en princiepen, waarvoor ze vrijwillig tekenden. Het Afrikaanse kind wordt geleidelijk aan het kind van de rekening in deze maatschappij, die zelf verkommert aan de grens van de overleving…

Een internationale dag van het kind

De dag van het Afrikaanse kind herdenkt de mars van 1976 in Soweto, wanneer duizenden Afrikaanse leerlingen op straat zijn gekomen om te protesteren tegen de slechte kwaliteit van hun opvoeding en om te eisen op hun recht op een onderwijs in hun eigen taal zou worden gerespecteerd. Honderden jonge meisjes en jongens werden neer gekogeld en gedurende de veertiendaagse van hun manifestatie werden nog meer dan honderd personen gedood en meer dan duizend gekwetst.

Ter ere van allen die gedood werden en om de moed van al de manifestanten te herinneren wordt op 16 juni de dag van het Afrikaanse kind gevierd sinds 1991, het jaar dat die dag werd ingesteld door de O.U.A. (de organisatie van de Afrikaanse eenheid) die dag moet ook de aandacht trekken op het leven van de jonge Afrikanen vandaag de dag.

(volgens verschillende bronnen van
Voix d’Afrique n° 104 september 2014)
 

Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 235 / 608840

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Afrika   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.21 + AHUNTSIC

Creative Commons License