missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Banneux, zondag 26 april. Dag van het Godgewijde Leven.

Schoonheid en eigenheid van het Godgewijde leven

Michelina Tenace
donderdag 7 mei 2015 door D.F. (Vertaling), Webmaster

"Wat maakt voor mij de eigenheid en de schoonheid van het Godgewijde leven?

Wat kan dit aantrekkelijk maken voor de wereld van vandaag ?”.

 1 - Weer vertrekken vanuit Christus, waarlijk God en waarlijk Mens

Wat me toelaat te zeggen wat de eigenheid van het Godgewijde leven is en de schoonheid ervan, dat zijn de woorden die ik ontleen aan vrienden, ouderen in het geloof. Eerst een vriend van lang geleden: Vladimir Soloviev (1853-1900) die in zijn verhaaltestament met de titel De Antichrist deze scène voorstelt : een verwarrend personage wordt een soort wereldpresident en lost al de problemen van de mensheid op. Weinig christenen weerstaan aan de bekoring hem uit te roepen als een gezondene van God. Aan die enkele christenen die wantrouwend blijven, stelt het Personage deze vraag : “maar wat wilt ge nog meer ? Heb ik niet alle problemen opgelost die aan de mensheid toelaten in volle geluk te leven ? Wat is er nog meer waardevol voor u ?” De monnik Johannes, verklaart in naam van alle orthodoxe christenen : “Wat wij als meest waardevol hebben in het christendom, dat is Jezus Christus”. In dat verhaal, zal dezelfde geloofsbelijdenis gedaan worden door paus Petrus in naam van de katholieke christenen en door de pastor Pauli in naam van de christenen van de Hervorming.

Een andere vriend die me te hulp komt is Nicolas Steinhardt, een Roemeense joodse Intellectueel die in de jaren van de communistische vervolgingen in de gevangenis belandt. Het is daar dat hij christen gaat worden, dat hij het doopsel gaat ontvangen, en het is met nota’s van de gevangenis dat hij zijn Dagboek van de gelukzaligheid gaat schrijven. Deze monnik geworden man zal belijden dat de grootste kans van zijn leven, zijn grootste geluk, zijn gelukzaligheid erin bestaat dat hij, in de gevangenis Christus heeft kunnen kennen, het doopsel mocht ontvangen, een “getranssubstancieerd” [1] schepsel is geworden. Het grootste mirakel, zo zal hij zeggen, dat is niet de vermenigvuldiging van de broden, de genezing van een blinde, neen, het grootste mirakel dat is dat een mens kan veranderen dankzij de ontmoeting van Christus en gelukkig kan worden omdat hij een nieuw leven beleeft. Zo heeft Steinhardt zijn getuigenis samengevat door een zaligspreking : “Zalig degene die het doopsel heeft ontvangen en van daaruit leeft !”  [2]

De schoonheid van het Godgewijde leven dat is ervan getuigen de levende Christus te hebben gekend, en daarna Christus te hebben ontmoet in zijn eigen leven en geleerd te hebben een nieuw leven te beleven aan Hem “gewijd”. Door zijn leerlingen te worden, leert men Hem te beminnen, smaak te vinden in zijn vrijheid, en als men ertoe komt geloften uit te spreken, dan bevestigt men niets boven Hem te willen stellen [3] , ’t is zeggen, niets boven zijn liefde, boven het geloof in Hem, boven zijn aanwezigheid in ons leven, zelfs niets dat hoogheilig zou lijken voor elke godsdienst : de cultuur, de tempel, de wet, de overlevering… Jezus zei het aan de Samaritaanse en later aan Nicodemus : het is de Geest die van ons religieuzen maakt, deze Geest die ons van bovenuit doet geboren worden. Ja, de roeping openbaart ons dat wij uit de Geest kunnen herboren worden, van bovenuit ! Welke schoonheid en welke nieuwheid !

Dat is het wat ook twee andere vrienden, die ik graag en geregeld opzoek, gezegd hebben, Kerkvaders, Sint Ireneüs en Sint Ignatius van Antiochië. Sint Ireneüs : “In zijn komst, heeft Christus met zich alle nieuwheid gedragen” [4] , Hij is zelf heel de nieuwheid en ons “heeft hij geëerd een naam te dragen van de goddelijke heerlijkheid” [5] , Hij heeft ons zijn naam gegeven, christen, en een nieuwheid van goddelijke heerlijkheid.

Ziedaar de schoonheid van het Godgewijde leven : het is de nieuwheid van de roeping die de persoon omvormt die God roept als missionaris die aan de wereld Christus brengt, zijn goddelijke heerlijkheid, God tussen de mensen door de aanwezigheid van de Godgewijden.

Dat alles is gefundeerd op de verrijzenis van Christus, op ons doopsel dat ons daaraan gelijkvormig heeft gemaakt, op de gave van het Godgewijde leven die ons daarin heeft gevestigd. Ja, het Doopsel dat ons gelijkvormig aan Christus maakt [6], omvormt de wereld in het Rijk van God. Dat is het fundament van het religieuze leven (gelijkvormig worden) en van de zending (het Rijk van God).

[1Cfr. N. Steinhardt, Primejdia mărturisirii, convorbiri cu Ioan Pintea, ed. Dacia, Cluj-Napoca,1993, p. 45.

[2Cfr. N. Steinhardt, Jurnalul Fericirii, Cluj-Napoca, ed. Dacia, Cluj-Napoca 1991, p. 504.

[3Saint Benoît, Règle 72.

[4Saint Irénée, Adversus Haereses, IV, 34,1

[5Saint Ignace d’Antioche, Lettre aux Magnésiens, I,2

[6M. TENACE, Former des chrétiens en Europe, in Vies Consacrées 2(2007) pp. 103-116.


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 164 / 645836

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen België  De activiteit van de site opvolgen Hedendaags geloof   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.26 + AHUNTSIC

Creative Commons License