missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be

Pater Carlos Van Haesebrouck

lundi 29 septembre 2008 par J.V.
Zaterdagmorgen 26 september 2008, om twintig voor vier, heeft onze confrater



Carlos Van Haesebrouck



ons in alle stilte en bescheidenheid verlaten. Sinds enkele dagen verdroeg zijn lichaam zelfs de maagsonde niet meer die hem nog in een halfbewuste toestand in leven hield.

Carlos werd geboren in Wakken op 14 januari 1929. Na zijn humaniora in het St-Amanduscollege te Kortrijk, ging hij in 1948 binnen bij de Witte Paters in Boechout, deed zijn noviciaat te Varsenare, gevolgd door vier jaar theologie te Heverlee, waar hij op 10 juli 1954 de eed aflegde en priester werd gewijd op 10 april 1955.

Na de verplichtte « koloniale » cursussen te Leuven, vertrok hij op 8 april 1956 met Sobelair naar Burundi.

Hij begon te Bukeye voor de taal, maar vanaf de maand augustus 1956 wordt hij directeur van de lagere scholen, eerst te Gihanga, dan te Giheta, Kibumbu, Rusengo en in 1963 weer in Kibumbu. Na zijn verlof keert Carlos terug naar Kibumbu als onderpastoor. In 1967 sticht Carlos de parochie van Nyangwa, waarvan hij de eerste pastoor wordt. Daar maakt hij in 1972 de moordpartijen op de Hutubevolking mee. Teveel gemerkt door die gebeurtenissen en ondanks het verlangen van de christenen, keert hij na zijn verlof niet naar Nyangwa terug, maar wordt pastoor te Mbogora. Hij zal er blijven tot in 1982. Ook daar zal hij een fervente apostel blijven van de eenheid, in de geest van de Focolaribeweging.

In augustus 1982 wordt Carlos pastoor te Kiganda, bisdom Bujumbura. Na de sessie-retraite in Jeruzalem in 1986, wordt hij onderpastoor in Mabayi (bisdom Bubanza). In 1990 keert hij terug naar Gitega. In 1991 wordt Carlos eerste raadslid van de Regio. In mei 1993 wordt hij pastoor van Giharo (bisdom Ruyigi), tot hij in juli 1995 ’Supérieur Délégué’ van Burundi wordt benoemd en dus naar Bujumbura verhuist. Hij blijft die verantwoordelijkheid uitoefenen tot in juli 1998. Gedurende de laatste jaren in Bujumbura vervult hij verschillende aalmoezeniersdiensten...

In maart 2004 komt hij definitief naar België terug.

De sterke kanten van Carlos, die zijn apostolaat hebben gekenmerkt, zijn enerzijds zijn diep gebedsleven dat hij als een vuur wist over te brengen op de christenen, vooral op de jeugd (hij schreef er voor hen zelfs een boekje over), en anderzijds zijn aangeboren vredelievendheid. Carlos had een hart van koekenbrood, wat hem trouwens ook wel lelijk parten heeft gespeeld. Een andere troef was zijn grote kennis van het Kirundi. Hij speelde met de taal en met de spreekwoorden…

De drie laatste jaren waren een lijdensweg voor Carlos, die hij, ondanks de liefde waarmee zijn confraters hem omringden, in eenzaamheid heeft moeten dragen, omdat hij zich niet meer kon uitdrukken. Nu is hij van alle miserie verlost.

De uitvaartliturgie zal plaats vinden op vrijdag 3 oktober 2008, om 10 u 30 te Varsenare in onze kapel, gevolgd door de teraardebestelling op ons kerkhof. De confraters die verlangen te concelebreren brengen een albe en een paarse stola mee. Gelieve pater econoom van Varsenare te verwittigen van uw aanwezigheid.

Jef Vleugels, prov. secr.

Accueil | Contact | Plan du site | | Statistiques du site | Visiteurs : 830 / 949013

Suivre la vie du site fr  Suivre la vie du site Onze overledenen   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site réalisé avec SPIP 3.0.28 + AHUNTSIC

Creative Commons License