missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Vaticaan

« Er zijn meer christenen martelaren dan in de eerste eeuwen »

Paus Franciscus
vrijdag 3 mei 2019 door D.F. (Vertaling), Webmaster

“De martelaren van alle tijden, door hun trouw aan Christus, zeggen ons dat de ongerechtigheid niet het laatste woord heeft: in de verrezen Heer kunnen we verder blijven hopen.” In de stappen van zijn voorgangers, heeft Paus Franciscus aan de waarheid van de hedendaagse martelaren herinnerd in een tweet gepubliceerd op woensdag 24 april.

Paus Franciscus heeft al meerdere malen de stem verheven tegen de vervolgingen van christenen. “Er zijn vandaag meer martelaren dan in de eerste eeuwen”, merkt hij dikwijls op, in samenhang met de talrijke studiën over de frequentie van de vervolgingen van christenen in de wereld die in aantal de belangrijkste zouden zijn.

Gedood “in odium fidei”

Franciscus heeft sterke woorden gebruikt gedurende zijn pontificaat: “Wij denken aan onze broeders die gekeeld werden op het strand van Libië, we deken aan het kind dat levend verbrand werd omdat het christen was, we denken aan die migranten die in de zee geworpen werden omdat zij christenen waren, die Ethiopiërs vermoord want christenen…”
Vandaag, is de Kerk een Kerk van martelaren, bevestigde de bisschop van Rome op 21 april 2015 tijdens de Mis in Sancta Martha.

De stilte, medeplichtige van de machten

Vijf maanden later herhaalde de Argentijnse Paus tot vijfmaal toe, altijd in Sancta Martha, dat er geen christendom was zonder vervolgingen en herinnerde hierbij aan de Zaligsprekingen: “Zalig zult ge zijn, wanneer de mensen u zullen haten, wanneer men u zal verjagen, u zal beledigen, en men uw naam zal verwerpen als eerloos, omwille van de Mensenzoon !”.

Twee types van vervolgingen

De Paus heeft ook dikwijls twee types opgeroepen van vervolgingen tegen de christenen : het ene is expliciet, gewelddadig en brutaal, het andere is “verkapt”, onder het vernis van cultuur, van moderniteit en van vooruitgang.

In de lijn van zijn voorgangers, de Heilige Johannes-Paulus II en Benedictus XVI, heeft Paus Franciscus regelmatig streng het woord genomen om de instrumentalisatie aan te klagen van de godsdienst en het gebruik van geweld in naam van God, maar nooit zonder de religieuze connotatie van die geweldplegingen te geven.
En dit, om twee redenen, want de grote meerderheid van de moslims herkent zich niet in die geweldplegingen en, vooral, om de interreligieuze dialoog niet te gijzelen.

Johannes Paulus II : de dialoog met de moslims is meer dan ooit noodzakelijk

De dialoog tussen christenen en moslims is vandaag meer dan ooit noodzakelijk, zo bevestigde Johannes-Paulus II in het stadium van Casablanca, op 19 augustus 1985.
“Dit vloeit voort uit onze getrouwheid aan God en veronderstelt dat we God weten te erkennen met geloof en getuigen met woorden en daden in een steeds meer geseculariseerde wereld en soms zelfs goddeloze”, voegde Poolse Paus eraan toe, die heeft moeten reageren gedurende zijn pontificaat tegen de aanslagen van 11 september 2001, “Een verschrikkelijke belediging van de waardigheid van de mens”. Twee weken na die aanslagen, richt Johannes-Paulus II zich, op verplaatsing in Kazakstan, tot de moslims, die een meerderheid vormen in dit land van Centraal Azië : “Laten we de geest van verdeeldheid niet toelaten. De godsdienst mag nooit gebruikt worden als bron van conflict”.

“God heeft het leven lief, niet de dood”

Als Johannes-Paulus II nooit de islam vermeldde in zijn boodschappen afgeleverd de dag na de aanslagen, deed Benedictus CVI hetzelfde.

Op 7 juli 2005, treft een reeks zelfmoordaanslagen met de bom gepleegd door moslimextremisten Londen in ‘t volle hart, en maken hierbij 56 doden. Op 10 juli, bij het Angelus, drukt Benedictus XVI “zijn diepe pijn” uit voor de terroristische aanslagen en voegt eraan toe: “Laten we bidden voor de gedode personen, voor die verwondingen en voor hun naasten. Maar bidden we ook voor de aanvallers: moge de Heer hun harten raken. Aan degenen die gevoelens van haat onderhouden en aan degenen die zo’n afschuwelijke terroristische daden plegen, zeg ik : God heeft het leven lief, dat Hij geschapen heeft, niet de dood. Houdt daarmee op in Gods naam !”, had hij op een treffende wijze gelanceerd.

De instrumentalisatie van het woord

Op 12 september 2006, sprak Benedictus XVI zijn beroemde lectio magistralis uit in de Universiteit van Regensburg, in Duitsland, en citeerde hierbij de woorden van de Byzantijnse keizer Manuel II Paleoloog. Een onmiddellijk geïstrumentaliseerde passage die betogingen en incidenten veroorzaakt in de moslimwereld, en dat terwijl deze tekst op de eerste plaats een aanklacht is tegen de marginalisatie van het godsdienstig geloof in de westerse maatschappij.

Om in het openbaar zijn gedachte uit te klaren, heeft Benedictus XVI in Castelgandolfo, op 25 september 2006, de ambassadeurs ontmoet van landen met een moslimmeerderheid, en herinnerde hierbij eraan dat “de Kerk eveneens de moslims waardeert die de enige, levende en subsisterende, barmhartige en almachtige God vereren”.

Benedictus XVI bevestigde weer met klem dat “de interreligieuze en interculturele dialoog tussen christenen en moslims niet mocht herleid worden tot de keuze van het ogenblik, maar dat deze een vitale noodzaak was”. De actuele posities van Paus Franciscus staan dus ingeschreven in volle continuïteit met het leergezag van zijn voorgangers.

Bron : ,


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 27 / 806282

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen België  De activiteit van de site opvolgen Dialoog   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.28 + AHUNTSIC

Creative Commons License