missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Tamale - Ghana

CARDIS

Martien Balemans, M.Afr.
dinsdag 11 oktober 2011 door Webmaster
“ Ik zal een nieuwe wereld voor hen scheppen”. Is. 43, 19

CARDIS staat voor CARe for the DISabled.


Ons doel is te zorgen voor de invaliden en de blinden van de stad Tamale, een stad van 300.000 inwoners.

Er is geen sociale zorg of ondersteuning voor al die gehandicapten, blinden, kreupelen, lammen.

- We zijn met drieën die voor deze mensen proberen te zorgen.

  • Broeder Trevor Robinson van onze Sociëteit van de Witte Paters, uit York in Engeland.
    Hij is 69 jaar oud en heeft meer dan 40 jaar in Ghana gewerkt.
  • Pater Diarmuid Sheehan van onze Sociëteit van de Witte Paters, uit Ierland.
    Hij is 52 jaar oud en heeft 24 jaar in Ghana gewerkt.
  • Pater Martien Balemans van onze Sociëteit van de Witte Paters, uit Nederland.
    Hij is 80 jaar oud en heeft 52 jaar in Ghana gewerkt.
  • We hebben één fulltime gesalarieerde en twee parttime gesalarieerde Ghanese medewerkers.

- We zijn nu meer dan tien jaar bezig en we hebben volop werk

  • Broeder Trevor Robinson maakt driewielers voor de gehandicapten.


Dat zijn fietsen die met de handen aangedreven worden. Hij maakt die fietsen helemaal zelf met enkele leerlingen die hij zelf heeft opgeleid en die straatjongens waren.

Hij fabriceert die driewielers van gevulkaniseerde ijzeren waterpijpen en fietsonderdelen. Hij koopt die onderdelen op de lokale markt, of als ze in Ghana niet te krijgen zijn worden ze vanuit Nederland besteld.
In de maand December 2010 kwamen er weer 50 driewielers klaar en daarmee kwam het totaal aantal dat hij heeft gemaakt op 1150 driewielers.


De gehandicapte betaalt dan voor zo’n fiets tien dollars. Het is niet altijd gemakkelijk voor hem om dat bedrag te vinden. De driewieler zelf kost ongeveer $ 250.=

Toen Broeder Trevor met dit werk begon moest hij eerst die straatjongens opleiden en maakte hij met hen samen 10 driewielers tegelijk. Nu maakt hij er 50 tegelijk. Gedurende de tijd dat Broeder Trevor een Sabbatjaar maakte en afwezig was voor een langere tijd, gingen zijn leerlingen gewoon door met die driewielers te fabriceren.

Wanneer een gehandicapte zo’n driewieler krijgt gaan de woorden van de Bijbel in vervulling : “ Ik zal een nieuwe wereld voor hen scheppen”.

Voordat deze gehandicapte die driewieler kreeg was hij nog nooit verder geweest dan bij de buren en wist hij zelfs niet hoe de wereld er uit zag om de hoek van de straat. Hij kon immers alleen maar kruipen, en dat met moeite. De rest van de wereld bestond voor hem gewoon niet.

Nu kan hij overal heen met de snelheid van een fiets.

Een Nieuwe Wereld is voor hem inderdaad opengegaan.

Bovendien heeft hij zijn armen en zijn hele bovenlichaam geweldig ontwikkeld. Tevoren gebeurde het dikwijls dat deze gehandicapten, die altijd op dezelfde plaats zaten en weinig bewegingstherapie hadden, longontsteking of andere soortgelijke ziekten kregen en vroegtijdig stierven. Nu zijn zij veel sterker dan hun leeftijdsgenoten.

Tweemaal reeds hebben wij voor al die driewielfietsers een wedstrijd georganiseerd langs de voornaamste wegen van de stad. Werkelijk duizenden toeschouwers stonden toe te kijken en juichten de deelnemers toe. Van een verstoten gehandicapte werd ieder van hen nu een held.

  • Father Diarmuid zorgt voor de kinderen die polio hebben gehad of een ongeluk, en die nog geopereerd kunnen worden en dan nog kunnen leren lopen. Hij zorgt ook voor kunstbenen en andere kunstmatige ledematen en stokken etc. Hij krijgt financiële hulp van het Liliane fonds. Dit fonds adopteert deze kinderen en zorgt voor de financiën, ook voor de scholing, tot de leeftijd van 22 jaar.

Dat brengt nogal veel papierwerk met zich mee en de jongeren moeten natuurlijk zorgvuldig gevolgd worden. Daarvoor heeft die pater een parttime medewerker, die deze kinderen en de families regelmatig bezoekt.

  • Pater Martien zorgt voor de blinden, kreupelen en ander gehandicapten van de stad Tamale.

Die kunnen bij hem aankloppen iedere dinsdag en iedere vrijdag.
Martien heeft een fulltime medewerker, die een motor heeft om al die mensen te bezoeken.

Hij heet Zacharia en iedereen noemt hem Zach. En hij heeft een fantastisch geheugen. Hij kent al die mensen bij naam en meestal ook alle leden van de familie.

- Iedere gehandicapte, blind, kreupel, lam of wat het ook zijn mag, krijgt de bijstand die hij/zij nodig heeft.

De meeste gehandicapten zijn helemaal niet in tel bij de bewoners van de stad Tamale.

Meestal worden zij niet eens bij hun naam genoemd. Ze worden alleen maar aangesproken of genoemd: KREUPELE. Zij worden beschouwd als nutteloos en nodeloos, ook nog hopeloos, omdat zij helemaal niets kunnen bijdragen voor de inkomsten van de familie waartoe ze behoren. De familie zou maar liever hebben dat ze er niet waren en laten hen dat ook voortdurend heel goed merken.

Wij proberen hen iets te laten doen. De een kan leren naaien, de ander kan schoenmaker worden, weer een ander kan iets verkopen, zoals kachelhout, tweedehands kleren, houtskool, zeep en noem maar op. Als zij maar een kans krijgen, als ze maar kunnen starten.
Wij geven hen nooit geld, maar wij geven hen een naaimachine, of leder om schoenen te maken. We betalen dan ook hun naaimeester of meesterschoenmaker. We geven anderen een hoeveelheid kachelhout of een baal met tweedehandskleren om een handeltje te beginnen. Wat wij dus proberen: hun een kans te geven om ook wat geld te verdienen.

Als zij eenmaal wat geld verdienen, stijgt hun status in de familie en worden ze ook beschouwd als volwaardige leden van die familie.


In de afgelopen 12 jaar hebben ruim 1000 mensen bij ons aangeklopt, die wij hebben kunnen helpen. Hun namen en bijzonderheden staan allemaal opgeschreven in onze boeken en wij proberen alle informaties bij te houden. Ieder heeft naast zijn naam ook een nummer en dan is het niet moeilijk hen terug te vinden in onze boekhouding. Zacharia kent ieder van hen, bezoekt hen en verneemt hun wel en wee, een sterfgeval, een geboorte of de moeilijkheden die ze tegenkomen. Hij bezoekt ze thuis en vraagt Martien om met hem mee te gaan als er iemand erg ziek is, of bij een begrafenis of een geboortefeestje.
We helpen deze mensen ook als ze naar het ziekenhuis moeten, als ze orthopedische hulp nodig hebben, Ook als ze andere moeilijkheden hebben die ze zelf moeilijk kunnen aankunnen proberen wij daar iets aan te doen.

- Elk jaar organiseren we een kerstfeest voor de blinden en een ander voor de kreupelen.

Deze feestjes laten ze niet voorbij gaan, als ze niet te ver af wonen. In 2010 hadden we 150 blinden en 215 gehandicapten op het feest. Ze kregen allemaal een flesje limonade en een goede maaltijd en als kerstcadeau een handdoek en een stuk zeep.

- Natuurlijk moeten wij er ook zorgen dat de kinderen van al deze gehandicapten naar school kunnen gaan.

Hun ouders kunnen dat immers niet betalen. Daarvoor hebben wij een schoolfonds voor opgericht. Er zijn nu 580 kinderen die naar school kunnen dank zij dit schoolfonds. Wij betalen alleen maar wat zijzelf niet kunnen betalen. Dat is dan alles of een gedeelte van het schoolgeld, het schooluniform en de boeken.

Het ministerie van sociale zaken heeft een weeshuis voor kleintjes, van de geboorte tot drie jaar oud. CARDIS helpt dit tehuis met verbetering en onderhoud van de gebouwen. Er waren geen toiletten, er was geen doucheruimte, geen water, armzalige matrassen en een slechte cementen vloer. Dat is nu allemaal in orde gebracht.

Het ministerie van sociale zaken heeft ook een school voor de gehandicapten die alsnog een ambacht kunnen leren. Deze leerlingen zijn tussen de 18 en 25 jaar oud. Zij blijven daar 2 tot 3 jaar. De school is dikwijls zonder voedsel en dan worden de studenten weer naar huis gestuurd. CARDIS komt dan helpen om dat te voorkomen. Het vorig jaar hebben we de school helemaal gerepareerd. De laatste 40 jaar was er geen onderhoud aan geweest. Dit hebben we kunnen doen dankzij de hulp die we kregen van de Nederlandse Ambassade en de familie Janus, van Janus-Vaten.

Deze school is belangrijk omdat de leerlingen die er naartoe komen nooit enig onderricht kregen. Zij waren noch nodig noch nuttig, zij werden altijd genoemd: de KREUPELE, de BLINDE. Ze hadden dus zelfs geen naam.

Nu zij in die school zijn krijgen zij onderwijs, er wordt voor hen gekookt, zij hebben hun eigen kamer, hun eigen bed, en een heuse douche. Zij zijn weer mens geworden. Het is interessant te zien hoe deze mensen opbloeien als zij enige maanden in die school zijn.

Van een KREUPELE of BLINDE worden zij MENSEN zoals jij en ik.

    Martin Balemans.

P.O. Box 458
Tamale
GHANA
**233 372022166
martinbalemans@yahoo.com


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 286 / 645975

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Afrika  De activiteit van de site opvolgen Ghana   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.26 + AHUNTSIC

Creative Commons License