missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Interview

« Verantwoordelijk voor elkaar »

RELAIS P.B. MAGHREB (N°14) – Oct. 2011
woensdag 19 oktober 2011 door D.F. (Vertaling), Webmaster

Het doet ons plezier naar je getuigenis te luisteren. Een korte voorstelling dan ?

Mijn naam is Lynda IZOURARI en ik ben een Algerijnse van Tizi-Ouzou, meer bepaald van Aïn El Hammam. Ik ben studente in psychologie aan de faculteit van menswetenschappen, en ik doe ook studies over de internationale handel.


Kun je ons zeggen hoe je uw geloof beleeft ? En wat denk je overigens van de andere godsdiensten ?

Ik zoek in de eerste plaats gelukkig te zijn in de concrete levensomstandigheden in de Algerijnse samenleving in het algemeen en in het bijzonder in deze van de Berbers. Ik tracht trouw te zijn aan mijn moslim geloof. Wat de andere godsdiensten betreft, die respecteer ik allemaal. Laten we zeggen dat elke godsdienst volgens mij fundamentele princiepen heeft die convergeren naar een uniek en universeel punt, namelijk: het geloof in een Opperwezen, God, erkend onder verschillende benamingen. Elke godsdienst heeft eigenlijk als objectief de Mens te oriënteren om alleen maar het goede te doen, het goede voor zijn naaste, het goede voor de Mensheid, zonder nochtans hiervoor enige beloning te verwachten tenzij deze van God.

Hoe verliep je eerste ontmoeting met vrienden die geen moslims zijn ?

De eerste maal, was dat bij de Witte Paters en het was dankzij mijn vriendin Nadia die hen reeds kende en me hen heeft voorgesteld. In ’t begin was het om er lessen Engels te volgen; maar met de tijd, is mijn relatie met de paters beter geworden en is zij tot iets stevigs uitgegroeid.

In welke zin ?

In menselijke, broederlijke zin. Wanneer ik bij de Paters ben, voel ik me daar in een heerlijke omgeving: een plaats van vrede, vol liefde en begrip.

Welke was uw opvatting over het christendom vóór die ontmoeting ?

Eerlijk gezegd, ik dacht zoals sommigen dat de christenen hier waren om zoveel mogelijk moslims de bekeren. Maar vandaag is dat niet langer mijn opinie en ik sta eerder de godsdienstvrijheid voor.

Wat vindt je van de Witte Paters die je ontmoet hebt ?

Ik heb veel geluk van hen te kennen. Ik dank God van ganser harte me die kans te hebben geboden want ik voelde me door hen ontvangen en bemind. Dat zijn “personen die beminnen alleen maar om te beminnen”, zonder achterliggende gedachte. Als de relatie met hen erin geslaagd is iets in mij te veranderen, dan zou deze ook iets kunnen veranderen in andere personen en waarom niet in Kabylië ?

Want vindt je van de aanwezigheid van vreemde christelijke studenten in Tizi-Ouzou?


Ik vind dat dit een teken is van culturele en godsdienstige diversiteit. Dat is ook een teken van de eenheid in de verscheidenheid. Wij zijn een voorbeeld van de eenheid in de verscheidenheid. Relaties hebben met personen die anders zijn dan ik, is altijd iets geweest dat ik nastreefde en vandaag is dat concreet geworden met vele christenen die gekomen zijn uit streken ten Zuiden van de Sahara. Als meisjes en jongens, allemaal studenten, verstaan we elkaar zeer goed. Ik waardeer hen overigens sterk: ze zijn voor mij ook een belangrijke morele bijdrage. Van weinig belang wie men is, vanwaar men komt, het ras waartoe men behoort, wij zijn allemaal mensen, broers en zusters van elkaar. We zijn allen verenigd door zo’n sterke banden dat we ons ook verantwoordelijk voelen voor elkaar.

Welke zijn uw hoopvolle verwachtingen tegenover de actuele wereld ?

Ik zou graag hebben dat de relaties beter worden tussen christenen en moslims, want, volgens mij, zou de godsdienst geen motief van scheiding, van conflict hoeven te zijn. Ik denk dat alle godsdiensten evenwaardig zijn en slechts één en hetzelfde objectief hebben: het geloof in God. We worden allen geroepen om ons in te zetten en te werken voor de eenheid. In de moslim godsdienst merken we dat deze de vrede aanbeveelt, de liefde voor de naaste en de broederlijkheid, zelfs in de verscheidenheid. Maar dat kan in tegenspraak zijn met wat er vandaag in onze wereld beleefd wordt.

Welke is uw laatste boodschap ?

Weet u, in alles zijn er altijd hindernissen. De oplossing is de dialoog: elke keer iemand me vraagt te weten of ik op zoek ben om christen te worden, alleen maar omdat ik dicht bij de Witte Paters en de christelijke studenten leef, leg ik hen klaar en duidelijk uit dat het behoren tot een godsdienst geen hinderpaal is voor een echte relatie. Ik ben moslim en gelukkig het te zijn, terwijl ik tevens opensta voor andere personen die niet dezelfde geloofsbelijdenis delen als ik.

Door Guideon Carlos VICTOR
(student uit Mozambique in Tizi-Ouzou)
 

Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 99 / 563241

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Afrika  De activiteit van de site opvolgen Algerië   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.21 + AHUNTSIC

Creative Commons License