missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
D.R. Kongo

De opium van Kivu

Arsène Kapya, M.Afr.
dinsdag 27 november 2012 door D.F. (Vertaling), Webmaster

Verrast door de verrassing !

Enkele weken geleden, bevestigden de militairen van de Zending van de Verenigde Naties voor de stabilisatie van Congo (Monusco), dat Goma niet in de handen van de opstandelingen zal vallen, omdat zij, samen met het Congolese leger, daar waren en de veiligheid van de stad verzekerden. Velen hebben daarin al te gemakkelijk geloofd. We werden bedrogen !

Vandaag is Goma gevallen en wordt de stad gecontroleerd door de M23, een opstand die de toepassing van de akkoorden opeist van 23 maart 2009 tussen het Nationaal Congres voor de Verdediging van hat Volk (CNDP); vandaar ook de naam M23: de beweging van 23 maart. Deze opstand wordt geleid door een zekere kolonel Sultani Makenga die zichzelf beschouwt als de president van de “nieuwe republiek” waarvan de hoofdstad Goma is !

Velen, zowel in de D.R. Congo zelf als in het buitenland, lijken niet te begrijpen hoe Goma kon vallen. Talrijk zijn dan ook degenen die verrast werden, en ik ben verrast door hun verrassing want het is zo eenvoudig om dit te begrijpen.

Ziehier een lezing ervan

De val van Goma is alleen maar een logisch gevolg van het rampzalig beheer van het land door de centrale regering van de D.R. Congo. Het is helemaal niet magisch, en ditmaal hebben de zaken gefunctioneerd bijna zoals in de wiskunde waar 2 + 2 = 4 ! Laten we zeggen dat dezelfde oorzaken, dezelfde voorwaarden, dezelfde gevolgen hebben. Is dat moeilijk om te begrijpen ?

Men kan wel verwijten maken aan Mobutu, maar persoonlijk zou ik niet zo ver in de geschiedenis teruggaan. Ik blijf bij het recente verleden. Het gaat om een opeenvolging van vergissingen die tot deze situatie geleid heeft, en misschien de val van Bukavu in een nabije toekomst, als de opstandelingen zouden beslissen erheen te gaan !

  • DE OPIUM VAN KIVU

    Wat in Kivu gebeurt is een ware menselijke tragedie, maar de manier waarop de Congolese politici het hele leven van dit grote land beheren gelijkt wel op een komedie. Men zou zeggen dat zij de Congolezen niet ernstig nemen, meer bepaald met wat er gebeurt in het Oosten. Zou het hier om een tragikomedie gaan ?

- De eerste dosis opium

In januari 2009, wordt Laurent Nkunda , de leider van de gewapende opstand van het Nationale Congres voor de Verdediging van het Volk (CNDP) die vooral aan de slag is in Noord Kivu, aangehouden in Rwanda. De Congolese regering heeft nooit de uitlevering van die crimineel verkregen, die sindsdien in Rwanda gebleven is… en er verblijft ‘onder toezicht” maar niet in de gevangenis ! De aanhouding van Nkunda is een ware verstrooiing die Rwanda aan de Congolese regering bood, die zo haar eerste dosis opium innam, geboden door haar vervelende buurman.

- De fameuze akkoorden van 23 maart

Ondertekening van de vredesakkoorden tussen het CNDP en de regering van de D.R. Congo op 23 maart 2009. De CNDP vormt zich om tot een politieke partij. Bosco Ntaganda (gezocht door het Internationaal Strafhof (CPI) wordt automatisch opperofficier van de Gewapende Machten van de D.R. Congo (FARDC). Hij kan nu helemaal vrij zorgen zowel voor zijn militaire activiteiten als voor de uitbating van de delfstoffen van de D.R. Congo, en dit met de zegen van de centrale regering van Kinshasa. Andere militairen van het CNDP worden bevorderd. Dat is de twee verstrooiing waardoor de Congolese regering een hogere dosis opium krijgt. Deze akkoorden, een werkelijk tweesnijdend mes !

- Umoja Wetu [1]

Na de fameuze vredesakkoorden, nodigt de President van de D.R. Congo, Joseph Kabila , de Rwandese militairen in de D.R. Congo uit om de FARDC te helpen om de Bevrijdingsmachten van Rwanda (FDLR) te overwinnenn die gewapende Rwandese vluchtelingen in de D.R. Congo sinds de volkerenmoord van 1994 en die, volgens Kigali, de veiligheid van Rwanda bedreigen. Deze gezamenlijke operatie zal “Umoja wetu” genoemd worden ! Wie zal werkelijk weten hoeveel van die Rwandese militairen werkelijk teruggekeerd waren naar hun land. De dosis opium werd alleen maar groter.

- Vermenging van het leger

De militairen van het CNDP worden helemaal geïntegreerd in de FARDC. Zij worden zelfs de meesters van Bukavu, hoofdstad van Zuid Kivu, tot grote schade van de bevolkingen van Zuid Kivu. Een grote valstrik, want voortaan zullen ze de informaties oogsten die ze in de toekomst zullen nodig hebben !

- Illusie van de vrede aan de top van de Staat

In september 2011, doet President Joseph Kabila verklaringen van alle kanten die perplex laten : dat een universiteitsprofessor 1600 dollars per maand ontvangt, dat de vrede is teruggevonden over heel het territorium van de D.R. Congo, enz. Hij voerde dergelijke taal, terwijl de FDLR en andere gewapende groepen in het bos opereerden zowel in Kivu als in Ituri. Was hij slecht ingelicht over de werkelijke situatie in zijn land ?

- De fameuze verkiezingen van november 2011

Wie weet niet op welke manier deze zijn verlopen ? Laat me hier een grapje vertellen. Een man uit Ivoorkust, een Amerikaan en een Congolees vinden elkaar terug in een restaurant. Om een grote indruk te maken op de anderen, zegt de man uit Ivoorkust dat zijn land zo ontwikkeld is dat men de resultaten van een presidentsverkiezing kan kennen één uur na het sluiten van het laatste stembureel. De Amerikaan lacht spottend met hem en hij zegt dat men in de Verenigde Staten de resultaten heeft binnen de minuut die volgt op de sluiting van het laatste stembureel. Nu zijn alle ogen gericht op de Congolees. Heel fier, zegt deze hen: “wij Congolezen, wij zijn nog meer ontwikkeld dan de anderen. Men kent bij ons de resultaten van een presidentsverkiezing nog vóór de opening van de stemburelen… Ja, die Congolese technologie !

Tijdens de verkiezingscampagne, beloofde de uittredende President hemel en aarde aan de bevolking die hem zo gemakkelijk geloofde. In de steden waar hij voorbijkomt, beloofde hij stadiums te bouwen… Men juichte hem toe… Een opiumeffect ?

Die verkiezingen van 2011 werden besmeurd door heel wat onregelmatigheden, wat maakt dat degenen die nu aan het bewind zijn, zich dikwijls ongemakkelijk voelen als het erom gaat die verkiezing op te roepen.

- De zonde van de Congolese oppositie

Na het catastrofaal beheer van de situatie van de D.R. Congo door de ingestelde macht, zouden vele Congolezen een verandering aan de macht gewenst hebben. Ongelukkig genoeg, is de oppositie, die verdeeld was door inwendige twisten, er niet in geslaagd één enige kandidaat voor te stellen voor de Presidentsverkiezing.

Eén van hen, heeft zichzelf, zonder de hele oppositie te hebben geconsulteerd, uitgeroepen als de vertegenwoordiger van de oppositie. De leiders zijn in verspreide orde naar de verkiezingen gegaan, terwijl ze toch moeten weten dat de eenheid de kracht vormt, de verdeeldheid de zwakheid voortbrengt.

- De bevolking

De grote massa is daar, gemakkelijk beïnvloedbaar door wie het geld heeft. Zij kijkt niet naar het project van de kandidaten : zij stemt ! Zo, geholpen door het bedrog, heeft zij de gevestigde macht weer op haar plaats gebracht, als zou zij het beheer van de jaren 2006-2011 gewaardeerd hebben ! En nochtans de armoede, de miserie, de werkeloosheid, de slechte staat van de wegen… zijn zeer goed zichtbaar…

- Wie de oorlog wil, bereidt de oorlog voor

Gedurende heel die tijd, kruiste het CNDP de armen niet. Het bereidde zich voor op een “men weet maar nooit”. Wat de Congolese regering betreft, produceerde het ingenomen opium reeds zijn effecten: het vergat dat er een republikeins leger moest gevormd worden en dat men zich van de nodige wapens moest voorzien om het land veilig te stellen. Het opium heeft de regering ertoe gebracht om in de Monusco een blind vertrouwen te stellen en in de illusie te verzinken dat deze macht van de Verenigde Naties haar zou helpen in tijden van moeilijkheden.

- Het gemiste offer van Bosco Ntaganda

Daar de resultaten van de verkiezingen werden een beetje overal gecontesteerd werden, moest men op een zekere manier zowel de nationale als de internationale opinie verstrooien. Joseph Kabila was gestoord door al degenen die zijn wettelijkheid bekritiseerden. Gebruik makend van deze zwakheid, vroeg de CIP hem Bosco Ntaganda uit te leveren. En het Staatshoofd heeft zeer snel verklaard dat hij over de middelen beschikte om Ntaganda aan te houden en hem te oordelen. Iets waarin hij totnogtoe niet geslaagd is. Leep als hij is, heeft Ntaganda zich in de brousse teruggetrokken, samen met nog anderen van het CNDP en zij zijn de opstand van M23 begonnen, waarschijnlijk gesteund door Rwanda.

  • M23-FARDC

    In mei 2012, is de oorlog tussen de M23 en de FARDC evidentie in Noord Kivu. De FARDC bieden weinig weerstaan en verliezen alleen maar op het terrein. Bij elk verlies van een plaats, spreekt hun woordvoerder van een “strategische terugtrekking”. De opeenvolging van die strategische terugtrekkingen heeft geleid tot de val van Goma. Zelfs na die val, blijft men spreken van een strategische terugtrekking. Zij er geen psychiaters in de D.R. Congo ?

- Wij hebben een sterk leger, de FARDC !

Onze dappere Congolese militairen krijgen kritiek: zwakheid, gebrek aan discipline, en al wat men wil. Maar het probleem is dat de regering hen niet in de vereiste voorwaarden stelt om ernstig te kunnen strijden: zij worden zeer slecht betaald (en dus niet gemotiveerd); er zijn er maar weinigen van wie het maandloon (als dit niet wordt achtergehouden door de militaire gezagsdragers) de waarde bereikt van zo’n 70 dollars, en dat terwijl onze nationale volksvertegenwoordigers, die meer dan 7.000 dollars per maand ontvangen (zonder de andere voordelen te tellen die zij hebben), hun tijd doorbrengen met voor hen een loonsverhoging te eisen, volgens www.jeuneafrique.com van 25 oktober 2012… Slecht uitgerust en slecht getraind, bevinden onze militairen zich tegenover een tegenstander die zeer goed uitgerust, goed getraind en beter betaald wordt. Dat is de reden van die fameuze “strategische terugtrekkingen”. Goma zou niet gevallen zijn indien onze militairen goed betaald, goed getraind en goed uitgerust waren. Ongelukkig genoeg, na de opium die ingeademd werd door onze regering, zoals ik hoger aantoonde, lijkt deze weinig bezorgd om wat er zich afspeelt in het Oosten van het land, daar de leden van de regering zich eerder zorgen maken om hun zakken te vullen, want men weet nooit wanneer een regering valt.

- De woordenpraal en grootspraak

We hebben een minister van informatie en woordvoerder van de regering die zeer sterk is in woordenpraal en grootspraak. Op dat gebied, blijft hij onklopbaar. Hij verdedigt gemakkelijk wat niet te verdedigen is. Alleen lijkt hij te vergeten dat het niet met woorden is dat men een oorlog wint… De werkelijkheid is hem aan het achterhalen…

Uiteenzettingen bij de Verenigde Naties - In september laatstleden, heeft het Congolese Staatshoofd een uiteenzetting gegeven vóór zijn ambtgenoten in een vergadering van de Verenigde Naties. Ondanks al de bewijzen waarover hij beschikte, durft hij Rwanda niet vermelden als steun van de M23…

Dokter Mukwenge , gynaecoloog en directeur van het Panzi hospitaal in Bukavu, legt, vóór de afgezanten van de UNO, de vinger op de wonde en klaar de hypocrisie aan van al degenen die betrokken zijn bij de destabilisatie van het Oosten van de D.R. Congo. Bij zijn terugkeer naar Bukavu, wordt hij slachtoffer van een moordpoging bij zijn eigen woonst !

- Gesofistikeerde wapens en steun van Rwanda en het fameuze embargo

Om een alibi te vinden en haar nederlaag te rechtvaardigen, zet de Congolese regering zich in om de M23 ervan te beschuldigen over gesofistikeerde te beschikken en te mogen genieten van de steun van Rwanda. Maar, wie heeft de Congolese verhinderd zelf ook over gesofistikeerde wapens te beschikken ? Sommige gezagdragers roepen luid: “we zijn onder wapenembargo”. Wat helemaal niet waar is ! Men kan op de site van de UNO : www.un.org de resolutie 1807 verifiëren : het embargo betreft de gewapende troepen die de D.R. Congo destabiliseren, niet de regering; daarin wordt klaar en duidelijk gezegd dat de regering wapens mag kopen. Eigenaardig genoeg, de M23, die een gewapende groep is – en dus getroffen door het embargo – heeft gesofistikeerde wapens en dat terwijl de regering – die niet door het embargo getroffen wordt – en die er zou moeten hebben er in feite geen heeft. Dat is het gevolg van de opium waarvan ik hoger gesproken heb. Onze gezagsdragers schuiven dat alibi naar voor, omdat er een uitleg moet gegeven worden voor de nederlaag die de M23 aan ons leger toebrengt. Maar zelfs in de veronderstelling dat een embargo van kracht is heeft de D.R. Congo als soevereine Staat die aangevallen wordt het recht om zich te verdedigen en zou zij ook de middelen moeten gebruiken die nodig zijn om zich te verdedigen. Stelt u een man voor aan wie men zegt dat men niemand mag slaan omdat dit een zonde is. En zie op een nacht doet een man gewapend met een machete een inval in zijn huis en zoekt hem te doden. De eigenaar van de woning weet waar hij een lans kan vinden in een kast vlakbij, maar hij zegt bij zichzelf: “in de kerk heeft men mij gezegd dat ik niemand mag slaan omdat het een zonde is”, is dat normaal ? Dat is eerder een naïviteit en een gebrek aan volwassenheid. Wat wil dat zeggen: wettige zelfverdediging ?

Men roept ook : steun van Rwanda. Maar is de D.R. Congo geen soeverein land ? Het heeft het recht ook steun te zoeken in plaats van te zitten treuren. Waarom geen hulp vragen aan bevriende landen : Zimbabwe, Angola, enz. ?

- De illusie

De opium die door de regering werd ingenomen heeft ervoor gezorgd dat zij zich ging installeren in de gerustheid en met de illusie dat de Monusco haar ter hulp zou vliegen. Zij heeft op iemand anders gerekend. De werkelijkheid is een feit: Goma is gevallen. Men mag niet op de anderen rekenen om zich te verdedigen. Men moet op zichzelf rekenen ! Deze Monusco zegt niet het mandaat te hebben om te strijden, maar wel om de burgerbevolking te beschermen. Hoe kan men deze beschermen in de passiviteit tegenover opstandelingen zonder moraliteit en waarvan het enige plezier erin bestaat zoveel mogelijk te doden ? De Monusco heeft eerder het mandaat om 1 miljard dollar per jaar te verbruiken…

- De hypocrisie van de USA

Deze hypocrisie mag men niet veronachtzamen in de actuele situatie van de D.R. Congo. Terwijl Rwanda met de vinger wordt aangewezen door de deskundigen van de UNO als steun aan M23, integreert men dat land, onder Amerikaanse invloed, in de Veiligheidsraad. Op maandag 19 november 2012, tijdens de Veiligheidsraad samengeroepen op aanvraag van Frankrijk om zich te buigen over de situatie van de D.R. Congo, stelt Frankrijk sancties voor tegen de leiders van M23 en deze van Rwanda, die deze beweging steunen. De USA aanvaarden sancties tegen M23 maar verwerpen deze tegen Rwanda.

  • KORTOM...

    Het is duidelijk dat voor de Congolese gezagsdragers de kwestie van de onveiligheid in het Oosten van de D.R. Congo geen prioriteit vormt; dit alles wordt op naar achter geschoven. Velen onder hen zijn eerder bezorgd zichzelf zoveel mogelijk te verrijken. Trouwens, de wanorde in het land draait eerder uit naar hun eigen voordeel : zij kunnen verder blijven plunderen zonder verontrust te worden. Misschien zijn sommigen onder hen zelfs medeplichtig voor wat er in het Oosten gebeurt. Deze wanorde keert de aandacht af, zowel op nationaal als op internationaal vlak, van de onregelmatigheden die de laatste wetgevende en presidentiële verkiezingen van november 2011 getekend hebben.

    Zolang er geen republikeins leger zal zijn, zolang onze militairen slecht betaald zullen worden, zolang men het leger niet uitrust met de noodzakelijke, efficiënte en moderne middelen om het land te verdedigen, zal men geen mirakels moeten verwachten ! Kan er uit de actuele regering iets goeds voortkomen ?

    Maar ook andere landen zijn betrokken bij de onveiligheid van het Oosten van Congo voor het uitbaten van grondstoffen. Alles doet erin geloven dat er geen vrede zal heersen in het Oosten van Congo, zolang de D.R. Congo, Rwanda en Oeganda geregeerd worden door degenen die nu aan de macht zijn. Tenzij zij zich zouden bekeren !

In afwachting daarvan, bevinden zich honderdduizenden Congolezen zich in vluchtelingenkampen, ten prooi aan de miserie, aan de ziekten, aan de hongersnood… en dit bij het zien en het weten van de Congolese, de Rwandese, de Oegandese regeringen, van de fameuze internationale gemeenschap en van al die internationale firma’s die op zoek zijn naar coltan, goud, duamant en andere grondstoffen van de D.R. Congo, de ware reden van deze oorlog. Weten die arme slachtoffers werkelijk waarom ze zo te lijden hebben ?

 

[1Onze eendracht


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 327 / 629479

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Afrika  De activiteit van de site opvolgen D.R. Kongo   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.26 + AHUNTSIC

Creative Commons License