missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be

FAMILIEFEEST te Varsenare

Band 4/4 2017
zaterdag 16 december 2017 door W. Trypsteen, M.Afr. , Webmaster

Meer dan driehonderd mensen schreven zich in voor het Bandfeest te Varsenare op 3 september 2017

Pater Leo Laurence, die verleden jaar Nederlands leerde te Varsenare, sprak ons als volgt toe :

”AS-SALAAM!” “VREDE ZIJ U”

Goede vrienden, vorig jaar mocht ik hier reeds aanwezig zijn op uw Bandfeest. Ik was verwonderd en diep getroffen om de aangename en enthousiaste sfeer op dit familie- en vriendenfeest van de missionarissen van Afrika: van de Witte Paters en Witte Zusters. Elk jaar wordt gedacht aan het steunen van een project om de noden in onze brede wijde wereld te lenigen. Dit jaar gaat onze bijzondere aandacht naar Niger, een arm land in het hartje van Afrika. Ik was daar enkele jaren werkzaam en hoop daar terug te keren na het voltooien van verdere studies. Vooraleer ik binnentrad bij de Witte Paters was ik werkzaam als boekhouder in Tamil Nadu, in Indië. Ik heb mijn werk, mijn familie en mijn land verlaten. Na elf jaar vorming bij de missionarissen van Afrika, werd ik priester gewijd en naar Niger gezonden, waar ik de taal, de cultuur en de levensstijl van de bevolking heb moeten leren. Het was niet eenvoudig om zich aan te passen aan het eten, de kledij en het klimaat. De Saharawoestijn bevat een groot deel van Niger met zijn zandstormen, die het leven bemoeilijken. De grote meerderheid van Niger is moslim.

Men kan zich de vraag stellen: ‘hoe is missionering mogelijk in een land waar ge in alle hoeken van de straten in steden en dorpen een moskee aantreft?’ Christenen genieten er geen vrijheid en hebben er veel te verduren: bespotting, uitdagingen, vijf maal per dag luidruchtige oproepen tot moslimgebed, afgezette wegen tijdens het vrijdaggebed, verwijten omdat we niet vasten tijdens de Ramadan, constante herhalingen dat we niet behoren tot de ware godsdienst… dat de Koranschool de enige weg is naar een betere toekomst en zo meer. Gemakkelijk was het niet.

De eerste weken en maanden waren de langste van mijn leven, want niets scheen te lukken. Geen enkele vooruitgang, geen enkele aanmoediging; geen enkele hoop voor de toekomst. Ik voelde me verloren in die vreemde wereld. Voor mij was alles nieuw: de mensen, de cultuur, de taal, de godsdienst. Ik voelde een vreemde leegte en een gevoel van nederlaag nestelde zich in mij. Ik stelde mij vragen over de missie die ik begonnen was. Ik vroeg me af wat ik er deed? Er was veel geduld nodig. Het is een gave van de Heilige Geest die tenslotte vruchten heeft afgedragen. Ik heb er als missionaris veel geleerd.

Ik hou van de mensen en wil me verder inzetten voor een vredelievende en harmonische toekomst voor de bevolking. Een paar jaar geleden na de aanslag op het satirisch blad Charlie-Hebdo in Parijs, begon een lastercampagne tegen de christenen.

Op vrijdag 16 januari 2015 kwamen fanatieke islamieten samen op het marktplein in Zinder. Met de opgehitste bevolking rukten zij op naar de missie. Ze plunderden en staken de gebouwen in brand. De christenen zijn nauwelijks aan de dood kunnen ontsnappen. Toen de volkswoede was gaan liggen, keerden we terug naar het puin van onze missie. Alles in zak en as. Vol goede moed werd aan de heropbouw gedacht door eigen inspanning. Moeizaam werkten we aan de opbouw van een vredelievende en harmonische samenleving. Dit gebeurt door onderwijs, sociale centra en verzorging. Door ontmoetingen wordt de dialoog bevorderd over de verschillen heen. Er is een grote nood aan didactisch materiaal voor de sociale centra in Zinder.

Daarom zal de opbrengst van het Bandfeest integraal aangewend worden voor het aanschaffen van computers en ander didactisch materiaal. Ik dank u allen omdat ge bijdraagt tot de heropbouw van de geteisterde missie door het bevorderen van de pastoraal; van de ontwikkeling en de verzoening tussen de verschillende bevolkingsgroepen. In mijn missionarisleven heb ik begrepen dat degene, die ons geroepen heeft, ons nooit alleen laat. De Heer is met ons tot het einde van alle tijden. Ik ben gelukkig met de opdracht die ik ontving. De harde confrontatie van het missieleven heeft me doen nadenken over de missie in een islamcontext.

Ondanks alle beproevingen moeten we er blijven getuigen van het evangelie, van Gods liefde. We zullen misschien niet vlug de vruchten van ons werk zien, maar de geschiedenis zal aantonen dat het geen verloren tijd was.


Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 171 / 757788

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Getuigenissen - Gebeurtenissen   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.26 + AHUNTSIC

Creative Commons License