missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be
Islam

Achoura

10 Muharram
maandag 14 januari 2008 door Webmaster

Bismillah er-rahman er-rahim

>
10 Muharram : de Achoura

In de profetische traditie en de cultuur dekt de dag „Achoura” verschillende ladingen. Achoura is afgeleid van de stam „Achara” die 10 betekent en duidt op de tiende dag van de maand Muharram, de eerste maand van het islamitisch kalender. Achoura wordt op verscheidene manieren beleefd naar gelang het gaat om de soennietische of sjiitische Islam of de Maghreb. Vastendag, feest of herdenkingsdag: ieder geeft op zijn manier betekenis aan deze dag die in 2004 op 1 Maart wordt gevierd.


Om de betekenis van Achoura te verstaan moeten we terug naar het jaar 622. Toen vertrokken Mohammed en zijn volgelingen uit Mekka en kwamen aan in de oase van Yathrib (het latere Medina). Een van de drie stammen die zich in deze oase ophielden was Joods. Op de dag dat Mohammed daar aankwam vierden deze Joden juist de Yom Kippour, de Dag van de Boete en de Grote Vergeving. Op die dag houden de Joden een strenge vasten en verrichten geen werk; ze denken terug aan de aanbidding van het „Gouden Kalf” onder de uittocht uit Egypte en bidden God daarvoor om vergeving. Op die dag vraagt het Hebreeuwse volk ook om Gods vergiffenis van alle zonden onder het afgelopen jaar bedreven, zowel tegen God als tegen de naaste. Mohammed raadde zijn metgezellen dan ook aan mee te vasten : „Aan wie vast op de dag Achoura vergeeft God de zonde van het afgelopen jaar”.

Toen twee jaar later, de maand Ramaddan werd geopenbaard, werd de Achoura vasten nog wel aanbevolen maar niet langer verplichtend, op voorwaarde dat men twee dagen (waaronder de Achoura) vastte om aldus het verschil met het Judaïsme aan te tonen.
Moslims beschouwen Achoura dus als een vastendag.


In sommige landen hebben culturele praktijken zich op de religieuze traditie geënt. Onderlegde moslims zullen u vertellen dat deze praktijken nieuwigheden zijn die niet tot de Islam behoren. Toch zijn deze praktijken er niet minder populair om.


In Tunesië, is Achoura ook de gedenkdag van het martelaarschap van Hassan en Hussein, de kleinzonen van de profeet. Ze werden volgens de traditie vermoord in 61 van de Hegir, op de 10de van Muharram. Het is dan ook een dag waarop men de doden herdenkt : het is de gewoonte de graven van de afgestorvenen te bezoeken en men brandt kaarsen rond het graf van de heilige patroon van de begraafplaats.
In sommige plaatsen maken de kinderen een groot vuur - het vuur is symbool van zuivering - waar ze al zingend overheen springen. In de streek van Gabès gaan de kinderen met een rieten mandje, „achoura” geheten, de huizen langs opdat de volwassenen het zouden vullen met snoep en geld.


In Marokko is Achoura reeds eeuwen lang het feest van de kinderen, de familie en de tradities.
Deze viering heeft een onloochenbare geestelijke en sociale betekenis. Het is ook een dag om liefdevol te delen wat men heeft. Men wordt er aan herinnerd aalmoezen te geven en de „Zakat” te betalen die een materiële bijdrage is ten gunste van de minst bedeelden.
De kinderen krijgen nieuwe kleren, cadeaus, trompetten, trommels, rotjes en ander speelgoed.
De dag na Achoura is de „Zem-Zem”: een allusie op de zogenaamde put in Mekka waarvan het water volgends de traditie wordt geacht je te zuiveren. Kinderen mogen dan vrijuit buren, vrienden en voorbijgangers besprenkelen. Jongens en meisjes onder de 12 jaar doorkruisen de straten op zoek naar een „prooi” of naar een waterput waar ze weer water kunnen bijvullen.


De Achoura, die niet in de Koran vermeld staat, wordt door de Soennieten als een minder feest beschouwd.
Sjiïeten , daarentegen hechten er heel veel belang aan. Het is immers de gedenkdag van de dood van Hussein, de kleinzoon van de profeet en de zoon van Ali Ibn abi Talib.


In Irak en Iran is Achoura de grote rouwdag waarop men de „passie van Hussein” herdenkt. In de straten lopen mannen zich te geselen en te verwonden tot bloedens toe, terwijl de mensen jammeren om de dood van Hussein.

Karbala

Inderdaad, in 680, 61 van de Hegir, verlaat Hussein Mekka samen met zijn familie en een kleine groep aanhangers en gaat hij op weg naar Irak, om zijn opvolgingsrechten als kalief te doen gelden die openstonden na de moord op zijn vader Ali, schoonzoon van Mohammed en vierde kalief van de islam. Op de weg van Koufa waar zijn aanhangers hem riepen, worden Hussein en zijn kleine groep verslagen door de troepen van de kalief Yazid 1ste. De overlevering vertelt dat Hussein onthoofd werd en zijn lichaam verminkt in Karbala, waar zijn graf zich bevindt, heilige plaats voor de Sjiieten.
Zie ook het artikel: „De Kalender, de Maan en de Feesten”

Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 653 / 627951

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen België  De activiteit van de site opvolgen Dialoog   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.21 + AHUNTSIC

Creative Commons License