missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be

Lignes de fracture N°77 Breuklijnen

Décembre // December – 2013
lundi 30 décembre 2013 par J.V.

  KERST IN NAIROBI

‘KERSTDAG’ vierde ik zeer speciaal in het GEVANG... als tijdelijke bezoeker ! De vrouwelijke hoofdaalmoezenier van de gevangenissen hier in Nairobi en omgeving telefoneerde me enkele dagen voordien of ik, op de vooravond van Kerstmis, de Eucharistie kon vieren in het [REMAND-PRISON]-VOORHECHTENIS ?- GEVANG. Die voorhechtenis kan hier soms maanden of JAREN duren...((voordat de mensen voor het gerecht komen !...en er eventueel geen gronden gevonden worden om hen te beschuldigen).

Ik was er ook het vorig jaar en was eerder ook enkele malen in twee andere gevangenissen voor Begeleide Retraites van een Week. Mijn (Congolese) confrater, Innocent Maganya, verantwoordelijke van het vormingshuis, gaat meestal elke zondag naar de vrouwengevangenis en is ook zeer begaan met het opvolgen van degenen die vrijgelaten worden. Zeer dikwijls hebben ze moeilijkheden om gereintegreerd te worden in hun families.

Nu...waarom het zo bijzonder was gisteren ?

De pastorale werker die er voltijds is maakte het gemakkelijk voor mij om ‘binnen’ te geraken, langs enkele enorme POORTEN en DEUREN allerlei, grote ruimten met honderden gedetineerden, vooral jongeren, jongvolwassenen, tientallen bewakers... Daarna hoge trappen op, langs grote ‘slaapzalen’ zonder bedden, maar wel met dekens. Overal tientallen die rondhangen, groeten naar alle kanten. Een ‘mzungu’ (blanke, die dan nog Swahili spreekt !) is wat afwisseling !

Dan een tamelijk grote plaats, met op de deur ‘CHAPEL” . Binnen op de muren geschilderde taferelen uit het evangelie. Niet direct grote kunst ! Ook geen Afrikaanse inspiratie-interpretatie… maar het geeft toch een beetje sfeer... Er zijn ook enkele teksten. Opvallend een tekst die spreekt over Jezus die gekomen is om ‘mensen VRIJ te maken !’ Het is er tamelijk donker, slechts een paar neonlampen werken, de anderen blijven flikkeren.

Er zijn een kleine honderd aanwezigen, van allerlei leeftijd ; een koor, met een heuse koorleider. Ik voel me helemaal THUIS, lachende gezichten, handjes geven, Zalig Kerstmis wensen...

Ik heb wat Afrikaanse foto’s bij van Kersttaferelen, die ik hier en daar op de muur of voor het altaar en de lezenaar aanbreng... In plaats van de Schriftlezingen had ik gekozen voor een meer actieve participatie. Ik had een vijftigtal lege papieren bij me, die we dan maar middendoor deden, ook een aantal gekleurde potloden die ik al in stukken gebroken had om er een te hebben voor elkeen. Ik vroeg hen om ’n DEUR te tekenen, ieder zijn EIGEN DEUR, de deur van zijn leven. NU ! Is de deur op een kier, open, dicht, van hout, van metaal...? met hangsloten op... Ik herinnerde hen eraan hoeveel deuren ze wel gepasseerd waren vanaf ’s morgens...

Voordat ik uitgesproken was waren de meesten reeds HUN deur aan het tekenen !... met volle aandacht... precies alsof ze erop aan het wachten waren om juist DAT te doen ! Voordien had ik hen wel verteld over die vrouw van de vrouwengevangenis, die mij vertelde over haar leven in een gesprek tijdens de persoonlijk begeleide retraite. Zij had (heeft !?) ‘levenslang’... Ze zei : “Moest ik ooit vrij komen... of moest ik bezoek krijgen van mijn zusters of broers, ik zou hen zeggen dat ZIJ meer ‘gevangen zijn en onvrij’ BUITEN het gevang, dan IK hier IN het gevang ! IK heb de DEUR van mijn leven open gedaan, ik heb hen vergeven voor wat zij of anderen me hebben aangedaan..., maar HUN DEUR is nog helemaal dicht, terwijl ik me VRIJ voel alhoewel ik opgesloten ben...”

Na een tiental minuten in volstrekte stilte, behalve het geroezemoes van vele stemmen van buiten uit, vroeg ik of er enkelen bereid waren om ‘iets’ te zeggen over HUN deur. Een jonge man zei, “Ik heb twee deuren getekend : EEN, de mijne, is OPEN, misschien nog niet helemaal, maar ze is toch open. De deur van mijn familie is echter helemaal dicht ! Zij zijn niet bereid mij te vergeven of voor mij op te komen !” Een wat oudere man zei, “Mijn DEUR is op een kier, soms gaat ze helemaal open als er wat wind is, maar soms slaat ze dicht met een klap vanwege een stormwind... De ANGER/woede, kwaadheid in mij... Daar is een strijd in mij...” Anderen vielen hem bij en brachten wat commentaar over HUN deur /…/

We hadden wel voor een ander uur kunnen doorgaan en spreken over hun gesloten en open deuren en alle schakeringen daar tussenin ! GOD die MENS is geworden, een van ‘ons’, om ons verhaal te kunnen beluisteren... God die als een bedelaar aan de deur staat en klopt om binnen te treden bij ons en met ons aan tafel te zitten... Openbaring 3,20 : Johannes die in een visioen ziet dat Jezus aan de DEUR staat en zegt, “Luister ! Ik sta aan de deur en klop. Als je de deur opent voor mij, dan kom ik binnen bij jou om samen met jou aan tafel te zitten... en jij met mij...” op voet van gelijkheid, vriendschap... Hij wacht aan de deur, forceert niks... blijft wel regelmatig kloppen en uitnodigen om open te doen... Of nog Openbaring 3,8 “Dit zijn woorden van iemand waar ge kunt op steunen...,van iemand die de sleutel in handen heeft... Wat hij opent kan niemand sluiten, en wat hij sluit kan niemand openen. Hij zegt : daar voor u is een DEUR die ik heb geopend en die niemand sluiten kan...”

Het is een beetje zoals met een koan, een Zen-gezegde  : ge moet er wat bij blijven STIL staan, het laten doordringen, je deur van geest en hart ervoor OPENEN... Rumi, een soufi-wijze zegt, “Why do you stay in prison when the DOOR to the radiant depth of self is so wide open ?” Waarom blijf je opgesloten in‘t gevang terwijl de DEUR naar de lichtende diepte van jezelf wijd open is ?... Zie boven : de vrouw met levenslang in het gevang ! Zonder weet te hebben van Rumi probeert ze dat te beleven.

ZALIG KERSTMIS ! OPEN DEUR naar het NIEUWE JAAR !
Willy Schoofs, M.Afr.
 

[1Ndlr. bourdonnement


Accueil | Contact | Plan du site | | Statistiques du site | Visiteurs : 136 / 575019

Suivre la vie du site fr  Suivre la vie du site Belgique  Suivre la vie du site J.P.I.C.   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site réalisé avec SPIP 3.0.21 + AHUNTSIC

Creative Commons License